سید جلیل علی بن طاووس (ره) روایت کرده: روزی جمعی از اصحاب نشسته بودند، رسول خدا(صلیاللهعلیهوآله) وارد شد و به ایشان سلام کرد و اصحاب پاسخ سلام ایشان را گفتند؛ حضرت فرمود: آیا میخواهید دوایی را که جبرییل به من آموخته که نیازمند دوای پزشکان نباشم به شما بیاموزم؟
امیرالمؤمنین(علیهالسلام) و سلمان و دیگران پرسیدند: آن دوا چیست؟ حضرت به امیرالمؤمنین(علیهالسلام) خطاب فرمود که:
در ماه نیسان رومی [شمسی] آب باران را میگیری و هر کدام از سورههای «فاتحهالکتاب» و «آیتالکرسی» و «توحید» و «فلق» و «ناس» و «کافرون» را «هفتاد مرتبه» میخوانی و در روایت دیگر سوره «قدر» را نیز «هفتاد مرتبه» و «هفتاد مرتبه» «اللّٰهُ أکبر» و «هفتاد مرتبه» «لا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ» گفته و «هفتاد مرتبه» صلوات میفرستی، آنگاه «هفت روز» در بامداد و شامگاه از آن آب میآشامی، بهحق خدایی که مرا بهراستی به رسالت بر مردم برانگیخت سوگند یاد میکنم که جبرییل گفت:
خدا از کسی که این آب را میآشامد، هر دردی را که در بدنش باشد برمیدارد و به او تندرستی بخشد و دردها را از تن و استخوانهای او بیرون کند و اگر در لوح دردی برای او مقدر شده باشد محو میکند و بهحق پروردگاری که مرا بهحق فرستاده، اگر فرزند نداشته باشد و فرزند بخواهد، آب نیسان را به آن نیت بیاشامد به او فرزند روزی شود و اگر زن عقیم باشد، با نیت از این آب بیاشامد، از او فرزند پدید آید و اگر مرد و زن، پسر یا دختر خواهند، از آن آب بیاشامند مقصود ایشان حاصل گردد، چنان که حقتعالی میفرماید: