آداب بیت الخلا — مفاتیح الجنان با ترجمه انصاریان

چون خواستی به نماز رو کنی ولی به رفتن به بیت الخلاء نیازمندی، پس به آن ابتدا کن و آداب آن بسیار است و پاره‌ای از آن به طور اختصار این است که پای چپ را وقت وارد شدن پیش بگذاری و بگویی:

متن عربی	ترجمه استاد حسین انصاریان
بِسْمِ اللّٰه وَبِاللّٰهِ أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الرِّجْسِ النَّجِسِ الْخَبِيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ .	به نام خدا و به وسیله‌ی خدا، پناه می‌برم به خدا از پلید، ناپاک، آلوده، شیطان رانده شده.
چون لباس به یک‌سو قرار دادی «بِسمِ اللهِ» بگو و واجب در این حال بلکه در تمام حالات، پوشاندن عورت از بیننده‌ی محترم است و در این حال به طرف قبله و پشت به قبله نشستن حرام می‌باشد و مستحبّ است در حال قضای حاجت بگویی:
اللّٰهُمَّ أَطْعِمْنِي طَيِّباً فِي عافِيَةٍ، وَأَخْرِجْهُ مِنِّي خَبِيثاً فِي عافِيَةٍ .	خدایا در تندرستی کامل غذای پاک به من بخوران و در سلامت کامل، آن ناپاک را از من خارج کن.
و زمانی که بر آنچه از تو دفع شد نگاهت افتاد بگو:
اللّٰهُمَّ ارْزُقْنِي الْحَلالَ، وَجَنِّبْنِي الْحَرَامَ .	خدایا حلال روزى‌ام فرما و از حرام برکنارم دار.
چون خواستى از بول تطهیر کنى، اول استبراء مى‌نمایى، سپس دعاى رؤیت آب را مى‌خوانى:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَ الْماءَ طَهُوراً وَلَمْ يَجْعَلْهُ نَجِساً .	خدا را ستایش که آب را پاک‌کننده قرار داد و آن را ناپاک نگرداند
و در وقت طهارت از بول مى‌گویى:
اللّٰهُمَّ حَصِّنْ فَرْجِي وَأَعِفَّهُ وَاسْتُرْ عَوْرَتِي وَحَرِّمْنِي عَلَى النَّارِ .	خدایا عضو جنسی‌ام را از گناه نگاهدار و آن را از آثار گناه پاک کن و عورتم را بپوشان و آتش را بر من حرام کن.
و چون از جاى خود برخاستى، دست راست را بر شکم خود بکش و بگو:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَماطَ عَنِّي الْأَذىٰ وَهَنَّأَنِي طَعامِي وَشَرابِي وَعافانِي مِنَ الْبَلْوىٰ .	خدا را ستایش که آزار را از من دور ساخت و خوراک و نوشیدنی‌ام را بر من گوارا نمود و از بلا به سلامتم داشت.
آنگاه با پیش انداختن پاى راست بر پاى چپ از آنجا بیرون آی و این دعا را بخوان:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَرَّفَنِي لَذَّتَهُ وَأَبْقَىٰ فِي جَسَدِي قُوَّتَهُ وَأَخْرَجَ عَنِّي أَذاهُ، يَا لَها نِعْمَةً، يَا لَها نِعْمَةً، يَا لَها نِعْمَةً، لَايَقْدِرُ الْقادِرُونَ قَدْرَهَا .	خدا را ستایش که لذّت غذا را به من شناساند و نیروی آن را در پیکرم باقی گذاشت و آزارش را از من بیرون کرد، وه که چه نعمتی، وه که چه نعمتی، سنجش‌گران توان سنجیدن آن را ندارند.

متن عربی

ترجمه استاد حسین انصاریان

بِسْمِ اللّٰه وَبِاللّٰهِ أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ الرِّجْسِ النَّجِسِ الْخَبِيثِ الْمُخْبِثِ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ .

به نام خدا و به وسیله‌ی خدا، پناه می‌برم به خدا از پلید، ناپاک، آلوده، شیطان رانده شده.

چون لباس به یک‌سو قرار دادی «بِسمِ اللهِ» بگو و واجب در این حال بلکه در تمام حالات، پوشاندن عورت از بیننده‌ی محترم است و در این حال به طرف قبله و پشت به قبله نشستن حرام می‌باشد و مستحبّ است در حال قضای حاجت بگویی:

اللّٰهُمَّ أَطْعِمْنِي طَيِّباً فِي عافِيَةٍ، وَأَخْرِجْهُ مِنِّي خَبِيثاً فِي عافِيَةٍ .

خدایا در تندرستی کامل غذای پاک به من بخوران و در سلامت کامل، آن ناپاک را از من خارج کن.

و زمانی که بر آنچه از تو دفع شد نگاهت افتاد بگو:

اللّٰهُمَّ ارْزُقْنِي الْحَلالَ، وَجَنِّبْنِي الْحَرَامَ .

خدایا حلال روزى‌ام فرما و از حرام برکنارم دار.

چون خواستى از بول تطهیر کنى، اول استبراء مى‌نمایى، سپس دعاى رؤیت آب را مى‌خوانى:

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَ الْماءَ طَهُوراً وَلَمْ يَجْعَلْهُ نَجِساً .

خدا را ستایش که آب را پاک‌کننده قرار داد و آن را ناپاک نگرداند

و در وقت طهارت از بول مى‌گویى:

اللّٰهُمَّ حَصِّنْ فَرْجِي وَأَعِفَّهُ وَاسْتُرْ عَوْرَتِي وَحَرِّمْنِي عَلَى النَّارِ .

خدایا عضو جنسی‌ام را از گناه نگاهدار و آن را از آثار گناه پاک کن و عورتم را بپوشان و آتش را بر من حرام کن.

و چون از جاى خود برخاستى، دست راست را بر شکم خود بکش و بگو:

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي أَماطَ عَنِّي الْأَذىٰ وَهَنَّأَنِي طَعامِي وَشَرابِي وَعافانِي مِنَ الْبَلْوىٰ .

خدا را ستایش که آزار را از من دور ساخت و خوراک و نوشیدنی‌ام را بر من گوارا نمود و از بلا به سلامتم داشت.

آنگاه با پیش انداختن پاى راست بر پاى چپ از آنجا بیرون آی و این دعا را بخوان:

الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَرَّفَنِي لَذَّتَهُ وَأَبْقَىٰ فِي جَسَدِي قُوَّتَهُ وَأَخْرَجَ عَنِّي أَذاهُ، يَا لَها نِعْمَةً، يَا لَها نِعْمَةً، يَا لَها نِعْمَةً، لَايَقْدِرُ الْقادِرُونَ قَدْرَهَا .

خدا را ستایش که لذّت غذا را به من شناساند و نیروی آن را در پیکرم باقی گذاشت و آزارش را از من بیرون کرد، وه که چه نعمتی، وه که چه نعمتی، سنجش‌گران توان سنجیدن آن را ندارند.