قرآن کریمبه زبان فارسی

باز ترجیح نهادن نخچیران توکل را بر جهد

مثنوی معنوی — دفتر اول — مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (شش دفتر)

جمله با وی بانگ‌ها بر داشتند کان حریصان که سبب‌ها کاشتند

صد هزار اندر هزار از مرد و زن پس چرا محروم ماندند از زَمن

صد هزار‌ان قرن ز آغاز جهان همچو اژدر‌ها گُشاده صد دهان

مکر‌ها کردند آن دانا گُروه که ز بُن بر‌کنده شد زان مَکرْ کوه

کرد وَصف مکر‌هاشان ذوالجلال لِتَزُولَ مِنۡهُ اَقْلالُ ٱلجِبَالُ

جز که آن قسمت که رفت اندر ازل روی ننمود از شکار و از عمل

جمله افتادند از تدبیر و کار ماند کار و حکم‌های کردگار

کسپ جز نامی مدان ای نام‌دار جهد جز وَهمی مپندار ای عَیار