قال الصّادق عليه السّلام: لا يعظّم حرمة المسلمين الاّ من قد عظّم الله حرمته على المسلمين، و من كان أبلغ حرمة الله و رسوله، كان اشدّ حرمة للمسلمين، و من استهان بحرمة المسلمين فقد هتك ستر ايمانه، قال رسول الله صلّى الله عليه و آله: انّ من اجلال الله تعالى، اعظام ذى القربى في الإسلام، و قال النّبيّ صلّى الله عليه و آله: من لم يرحم صغيرا و لا يوقّر كبيرا فليس منّا، و لا تكفّر مسلما بذنب يكفّره التّوبة الاّ من ذكره الله في الكتاب، قال الله تعالى: (إِنَّ الْمُنافِقِينَ في الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ من النَّارِ). و اشتغل بشأنك الّذي أنت به تطالب.
شرح
قال الصّادق عليه السّلام: لا يعظّم حرمة المسلمين الاّ من قد عظّم الله حرمته على المسلمين، و من كان أبلغ حرمة للَّه و رسوله، كان اشدّ حرمة للمسلمين، و من استهان بحرمة المسلمين فقد هتك ستر ايمانه.
حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه: بزرگ نمىدارد عزّت و حرمت مسلمانان را مگر كسى كه عظيم كرده باشد خداى تعالى عزّت او را بر مسلمانان.
حاصل آن كه هر كه از براى خدا، عزّت و حرمت مؤمنان و مسلمانان بجا مىآرد و تعظيم ايشان محض از براى خدا مىكند، حضرت خداوند عالم نيز او را در نظرهاى مردم عزيز و محترم مىدارد، و هر كه مبالغه در احترام الهى و رسول او بيشتر مىكند، البتّه احترام و عزّت مؤمنان را نيز بيشتر مىكند، و هر كه در پى استخفاف مؤمنان است و ايشان را به نظر حقارت نظر مىكند و مرتبه ايشان را سهل مىگيرد و رخنه در احترام ايشان مىكند، به تحقيق كه استخفاف انبيا كرده است و پرده حرمت انبيا را دريده است.
قال رسول الله صلّى الله عليه و آله: انّ من اجلال الله تعالى، اعظام ذى القربى في الإسلام.
حضرت پيغمبر صلّى الله عليه و آله مىفرمايد كه: از جمله تعظيم خداوند عالم است تعظيم كردن هر كه قريب العهدتر است به آن حضرت در اسلام.
و قال النّبيّ صلّى الله عليه و آله: من لم يرحم صغيرا و لا يوقّر كبيرا فليس منّا.
و نيز آن حضرت مىفرمايد كه: هر كه رحم نكند اطفال مسلمانان را و تعظيم و توقير پيران ايشان بجا نيارد، پس او نيست از امّت من، و من از او ناراضى و بيزارم.
و لا تكفّر مسلما بذنب يكفّره التّوبة الاّ من ذكره الله في الكتاب.
يعنى: مسلمانان را به محض گناهى و عصيانى كه از او صادر شود، تكفير مكن امّا به شرط آن كه آن گناه گناهى نباشد كه قابل توبه نباشد، مثل شرك و ردّه، مگر كسانى را كه خداى تعالى ياد كرده است ايشان را در قرآن مجيد و لعن و طعن ايشان نموده، مثل منافقان چنانكه مىفرمايد:
قال الله تعالى: إِنَّ الْمُنافِقِينَ في الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ من النَّارِ. (نساء- ۱۴۵)
يعنى: چنانكه فرموده است خداوند بارى عزّ شأنه، به تحقيق و راستى كه منافقان، يعنى: كسانى كه به زبان كلمه اسلام مىگويند و به دل اعتقاد ندارند، جاى ايشان در آخرت، در ته جهنّم است و توبه ايشان قبول نيست، مگر به ترك نفاق و كفر و اختيار اسلام و ايمان.
و اشتغل بشأنك الّذي أنت به تطالب.
و مشغول باش به كارى كه از تو طلبيدهاند و در روز قيامت به او مؤاخذ خواهى بود.