در رهی میرفت هارون گرمگاهدید میلی سر بر آورده براه
كرد هارون قصد میل سایه دارگشت بهلول از دگر سوی آشكار
گفت بفكن طمطراق ای پرهوسچون ز دنیا سایۀ میلیت بس
سوی باغ و منظر و ایوان و خیلچیست ان یكفیك ظل المیل میل
چون فراسر میشود در سایۀپس بود بسیار اندك مایۀ
دنیی دون چون نهنگی سركشیدنیك و بد را تا بگردن دركشید
جمله را تا حشر بر پیچید دستهیچكس از دام مكر او نجست
جملۀ شیران بزنجیر ویندزیر دست حكم و تسخیر ویند
گر ز بی مغزی تو دنیا دوستیچون پیازی پای تا سر پوستی