رفت سنجر پیش زاهر ناگهیگفت از وعظیم ده زاد رهی
شیخ زاهر گفت بشنو این سخنچون شبانت كرد حق گرگی مكن
خانۀ خلقی كنی زیر و زبرتا براندازی سرافساری بزر
خون بریزی خلق را در صد مقامتا خوری یك لقمۀ وانگه حرام
خوشه چین كوی درویشان توئیدر گدا طبعی بتر زیشان توئی