| وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از خطبه های آن حضرت است |
| فى ذكر الْمَكاييلِ وَالْمَوازين | درباره پیمانه ها و ترازوها |
| عِبادَ اللّهِ، اِنَّكُمْ وَ ما تَأْمُلُونَ مِنْ هذِهِ الدُّنْيا اَثْوِياءُ مُؤَجَّلُونَ، | بندگان خدا، شما و آنچه از این دنیا آرزو دارید مهمانانی هستید با مدتی معین، |
| وَ مَدينُونَ مُقْتَضَوْنَ. اَجَلٌ مَنْقُوصٌ، وَ عَمَلٌ مَحْفُوظٌ. | و بدهکارانی هستید که پرداخت آن از شما خواسته شده، مدّتی کوتاه دارید، و اعمالتان محفوظ است. |
| فَرُبَّ دائِب مُضَيِّعٌ. وَ رُبَّ كادِح خاسِرٌ. وَ قَدْ اَصْبَحْتُمْ فى زَمَن | چه بسا کوشنده ای که کوشش را ضایع می کند، و چه بسا رنج برنده ای که زیان می برد. در روزگاری هستید |
| لا يَزْدادُ الْخَيْرُ فيه اِلاّ اِدْباراً، وَ لاَ الشَّرُّ اِلاّ اِقْبالاً، وَ لاَ الشَّيْطانُ فى | که پشت کردن نیکی در آن روبه تزاید است، و رو آوردن شرّ در آن رو به افزونی است، و شیطان جز |
| هَلاكَ النّاسِ اِلاّ طَمَعاً. فَهذا اَوانٌ قَوِيَتْ عُدَّتُهُ، وَ عَمَّتْ مَكيدَتُهُ، | هلاک کردن مردم طمع ندارد.اینک زمانی است که ساز وبرگ شیطان قوی شده، و مکر و حیله اش فراگیر گشته، |
| وَ اَمْكَنَتْ فَريسَتُهُ. اِضْرِبْ بِطَرْفِكَ حَيْثُ شِئْتَ مِنَ النّاسِ فَهَلْ | و به دست آوردن شکار برایش ممکن شده است. به هر طرف که می خواهی به مردم نظر کن، آیا جز |
| تُبْصِرُ اِلاّ فَقيراً يُكابِدُ فَقْراً، اَوْ غَنِيّاً بَدَّلَ نِعْمَةَ اللّهِ كُفْراً، اَوْ بَخيلاً | نیازمندی که رنجِ نداری بر دوش اوست، یا ثروتمندی که نعمت خدا را کفران می کند، یا بخیلی که |
| اتَّخَذَ الْبُخْلَ بِحَقِّ اللّهِ وَفْراً، اَوْ مُتَمَرِّداً كَاَنَّ بِاُذُنِهِ عَنْ سَمْعِ | که از بخل ورزیدنِ در حقوق الهی ثروت به دست آورده، یا سرکشی که انگار گوشش از شنیدن |
| الْمَواعِظِ وَقْراً. اَيْنَ خِيارُكُمْ وَ صُلَحاؤُكُمْ؟ وَ اَيْنَ اَحْرارُكُمْ | موعظه کر است کسی را می بینی؟ خوبان و صالحان، و آزادمردان و |
| وَ سُمَحاؤُكُمْ؟ وَ اَيْنَ الْمُتَوَرِّعُونَ فى مَكاسِبِهِمْ وَ الْمُتَنَزِّهُونَ فى | سخاوتمندان شما کجایند؟ پرهیزکاران در کسب، و پاکیزگان در راه و |
| مَذاهِبِهِمْ؟ اَلَيْسَ قَدْ ظَعَنُوا جَميعاً عَنْ هذِهِ الدُّنْيَا الدَّنِيَّةِ، وَالْعاجِلَةِ | روش چه شدند؟ مگر همه آنان از این دنیای پست و زندگانی زودگذر ناگوار |
| الْمُنَغِّصَةِ؟ وَ هَلْ خُلِّفْتُمْ اِلاّ فى حُثالَة لا تَلْتَقى بِذَمِّهِمُ | کوچ نکردند؟ و مگر جز این است که شما در میان جمعی مردم بی مقدار و پست بجا مانده اید که به خاطر پستی |
| الشَّفَتانِ، اسْتِصْغاراً لِقَدْرِهِمْ، وَ ذَهاباً عَنْ ذِكْرِهِمْ؟! فَاِنّا لِلّهِ وَ اِنّا | آنان و وجوب اعراض از ذکرشان لبها برای سرزنش آنها به هم نمی خورد؟! ما همه از خداییم و همه |
| اِلَيْهِ راجِعُونَ. | به سوی او بازمی گردیم. |
| ظَهَرَ الْفَسادُ فَلا مُنْكِرٌ مُغَيِّرٌ، وَ لا زاجِرٌ مُزْدَجِرٌ. | فساد آشکار شد، نه انکارکننده ای تغییردهنده و نه بازدارنده ای که خود آلوده نباشد دیده می شود. |
| اَفَبِهذا تُريدُونَ اَنْ تُجاوِرُوا اللّهَ فى دارِ قُدْسِهِ، وَ تَكُونُوا اَعَزَّ | آیا با این وضع نکبت بار می خواهید در جوار قدس حق قرار گیرید، و سرافرازترین |
| اَوْلِيائِهِ عِنْدَهُ؟! هَيْهاتَ، لا يُخْدَعُ اللّهُ عَنْ جَنَّتِهِ، وَ لا تُنالُ مَرْضاتُهُ | دوستان خدا باشید؟! هیهات، خدا را نسبت به بهشتش نمی توان فریفت، و جز به طاعتش امکان رسیدن |
| اِلاّ بِطاعَتِهِ. لَعَنَ اللّهُ الاْمِرينَ بِالْمَعْرُوفِ التّارِكينَ لَهُ، وَالنّاهينَ عَنِ | به خشنودیش نیست. لعنت خدا بر آمران به معروفی که خود تارک معروف اند، و ناهیان از |
| الْمُنْكَرِ الْعامِلينَ بِهِ. | منکری که خود آلوده به منکرند. |