| وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از سخنان آن حضرت است |
| همچنین درباره نهی از غیبت |
| اَيُّهَا النّاسُ، مَنْ عَرَفَ مِنْ اَخيهِ وَثيقَةَ دين وَ سَدادَ طَريق | ای مردم، آن کس که از برادرش استواری در دین و درستی راه را می داند |
| فَلايَسْمَعَنَّ فيهِ اَقاويلَ الرِّجالِ. اَما اِنَّهُ قَدْ يَرْمِى الرّامى، وَ تُخْطِىءُ | نباید گفتار بیهوده مردم را در حق او بشنود. بدانید که تیرانداز گاهی تیر می اندازد و تیرش به خطا |
| السِّهامُ، وَ يُحيكُ الْكَلامُ، وَ باطِلُ ذلِكَ يَبُورُ، وَ اللّهُ سَميعٌ وَ شَهيدٌ. | می رود، سخن هم (هرچه باشد) اثر می گذارد ولی نادرست آن از بین می رود، و خداوند شنوا و شاهد است. |
| اَما اِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ اِلاّ اَرْبَعُ اَصابِعَ. - فَسُئِلَ عَلَيْهِ السَّلامُ | آگاه باشید که بین حق و باطل جز چهار انگشت فاصله نیست. ] توضیح این سخن |
| عَنْ مَعْنى قَوْلِهِ هذا، فَجَمَعَ اَصابِعَهُ وَ وَضَعَها بَيْنَ اُذُنِهِ وَ عَيْنِهِ ثُمَّ قالَ: - | را از امام خواستند، حضرت انگشتان دست را به هم چسباند و بین گوشوچشم قرار داد، سپس فرمود: [ |
| الْباطِلُ اَنْ تَقُولَ سَمِعْتُ، وَ الْحَقُّ اَنْ تَقُولَ رَاَيْتُ. | باطل آن است که بگویی شنیدم، و حق آن است که بگویی دیدم. |