| وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از سخنان آن حضرت است |
| فى مَعْنَى الْحَكَمَيْنِ | در بـاره حکمیـن |
| فَاَجْمَعَ رَأْىُ مَلَئِكُمْ عَلى اَنِ اخْتارُوا رَجُلَيْنِ، فَاَخَذْنا عَلَيْهِما | رأی بزرگان شما بر این شد که دو مرد را اختیار کردند، از آنان پیمان گرفتیم |
| اَنْ يُجَعْجِعا عِنْدَ الْقُرْآنِ وَ لايُجاوِزاهُ، وَ تَكُونَ اَلْسِنَتُهُما مَعَهُ | که بر اساس قرآن حکم کرده از آن تجاوز نکنند، زبانشان با قرآن باشد |
| وَ قُلُوبُهُما تَبَعَهُ، فَتاهَا عَنْهُ، وَ تَرَكَا الْحَقَّ وَ هُما يُبْصِرانِهِ، | و دلشان از آن پیروی نماید، ولی از قرآن روی گرداندند، و حق را درحالی که می دیدند ترک کردند; |
| وَ كانَ الْجَوْرُ هَواهُما، وَ الاِْعْوِجاجُ دَأْبَهُما. وَ قَدْ سَبَقَ اسْتِثْناؤُنا | خواسته آنان ستمکاری، و عادتشان کژی بود. تعهّد ما با آنان |
| عَلَيْهِما ـ فِى الْحُكْمِ بِالْعَدْلِ وَ الْعَمَلِ بِالْحَقِّ ـ سُوءَ رَأْيِهِما وَ جَوْرَ | در حکم کردن به عدالت و عمل به حق پیش از رأی زشت و حکم جائرانه |
| حُكْمِهِما. وَ الثِّقَةُ فى اَيْدينا لاَِنْفُسِنا حينَ خَالَفا سَبيلَ الْحَقِّ، وَ اَتَيا | آنان بود. حجت به سود ما و در اختیار ماست از آن هنگام که با راه حق مخالفت کردند، و حکمی |
| بِما لايُعْرَفُ مِنْ مَعْكُوسِ الْحُكْمِ. | غیـر حـکـم خـدا صـادر نمـودنـد . |