| وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از سخنان آن حضرت است |
| در پایداری در راه حق |
| اَيُّهَا النّاسُ، لاتَسْتَوْحِشُوا فى طَريقِ الْهُدى لِقِلَّةِ اَهْلِهِ، | ای مردم، در راه هدایت از کمی اهل آن وحشت نکنید، |
| فَاِنَّ النّاسَ قَدِاجْتَمَعُوا عَلى مائِدَة شِبَعُها قَصيرٌ، وَ جُوعُها طَويلٌ. | که مردم بر سر سفره ای گرد آمده اند که زمان سیری آن اندک، و مدّت گرسنگی آن طولانی است. |
| اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّما يَجْمَعُ النّاسَ الرِّضا وَالسُّخْطُ. وَ اِنَّما | ای مردم، جز این نیست که خشنودی و خشم است که مردم را بر محوری جمع می کند. غیر این نبود |
| عَقَرَ ناقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللّهُ بِالْعَذابِ لَمّا عَمُّوهُ بِالرِّضا، | که ناقه ثمود را یک نفر پی کرد، امّا عذاب خداوند همه را گرفت چون همگان به آن برنامه رضایت دادند، |
| فَقالَ سُبْحانَهُ: «فَعَقَرُوها فَاَصْبَحُوا نادِمينَ». فَما كانَ اِلاّ اَنْ خارَتْ | خداوند سبحان فرمود: «همه آن را پی کردند، پس همه پشیمان شدند». آن گاه سرزمین |
| اَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَةِ خُوارَ السِّكَّةِ الْمُحْماةِ فِى الاَْرْضِ الْخَوّارَةِ. | آنان بر اثر فرورفتن صدا کرد مانند صدای فرورفتن آهن داغ در زمین نرم و هموار. |
| اَيُّهَا النّاسُ، مَنْ سَلَكَ الطَّريقَ الْواضِحَ وَرَدَ الْماءَ، وَ مَنْ خالَفَ | ای مردم، هر که راه راست و روشن را بپیماید به آب رسد، و هر که بیراهه رود |
| وَقَـعَ فِـى التّيـهِ . | در بیابان به سرگردانی افتد. |