| وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از سخنان آن حضرت است |
| - رَوى ذِعْلَبٌ الْيَمانِىُّ عَنْ اَحْمَدَ بْنِ قُتَيْبَةَ عَنْ عَبْدِاللّهِ بْنِ يَزيدَ عَنْ مالِكِ بْنِ دِحْيَةَ | ذِعْلَب یمانی از احمد بن قُتَیبه از عبداللّه بن یزید از مالک بن دِحْیَه روایت کرده که |
| قالَ: كُنّا عِنْدَ اَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ قَدْ ذُكِرَ عِنْدَهُ اخْتِلافُ النّاسِ فَقالَ:- | نزد امیرالمؤمنین علیه السّلام بودیم و سخن از اختلاف ظاهر و باطن مردم پیش آمد، حضرت فرمود: |
| اِنَّما فَرَّقَ بَيْنَهُمْ مَبادِئُ طينِهِمْ، وَ ذلِكَ اَنَّهُمْ كانُوا فِلْقَةً مِنْ سَبَخ ِ | مَبادی سرشتشان بین آنان تفاوت بهوجود آورده، و این به خاطر آن است که قطعه ای بودند از |
| اَرْض وَ عَذْبِها، وَ حَزْنِ تُرْبَة وَ سَهْلِها. فَهُمْ عَلى حَسَبِ قُرْبِ | زمین شور و شیرین، و درشت و نرم. پس اینان بر اساس نزدیک بودنِ |
| اَرْضِهِمْ يَتَقارَبُونَ، وَ عَلى قَدْرِ اخْتِلافِها يَتَفاوَتُونَ. فَتامُّ الرُّواءِ | زمینشان به هم نزدیکند، و به اندازه اختلاف خاکشان با هم متفاوتند. یکی را صورتی زیبا |
| ناقِصُ الْعَقْلِ، وَ مادُّ الْقامَةِ قَصيرُ الْهِمَّةِ، وَ زاكى الْعَمَلِ قَبيحُ | ولی عقل کم، یکی را قامتی بلند و همّتی کوتاه، یکی را عملی پاک و |
| الْمَنْظَرِ، وَ قَريبُ الْقَعْرِ بَعيدُ السَّبْرِ، وَ مَعْرُوفُ الضَّريبَةِ مُنْكَرُ | صورتی زشت، یکی را قامتی کوتاه و عقلی دوراندیش، یکی را طبیعتی نیکو ولی خصلتی |
| الْجَليبَةِ، وَ تائِهُ الْقَلْبِ مُتَفَرِّقُ اللُّبِّ، وَ طَليقُ اللِّسانِ حَديدُ الْجَنانِ. | ناباب، یکی را دلی سرگشته و عقلی پریشان، و یکی را زبانی گویا و دلی تیز و دانا عنایت فرمود. |