| وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از سخنان آن حضرت است |
| اقْتَصَّ فيهِ ذِكْرَ ما كانَ مِنْهُ بَعْدَ هِجْرَةِ النَّبِىِّ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثُمَّ لَحاقِهِ بِهِ | در این سخن وضع خود را پس از هجرت پیامبر صلّی اللّه علیه وآله و ملحق شدن به آن حضرت بیان می کند |
| فَجَعَلْتُ اَتْبَعُ مَأْخَذَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَاَطَاُ ذِكْرَهُ | خود را در مسیری قرار دادم که رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله رفته بود، همه جا گام به یاد او می نهادم |
| حَتَّى انْتَهَيْتُ اِلَى الْعَرَجِ. - فى كَلام طَويل.- | تا به منطقه عَرَج رسیدم. ] این سخن از یک کلام طولانی گرفته شده. [ |
| - قَوْلُهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: «فَاَطَاُ ذِكْرَهُ» مِنَ الْكَلامِ الَّذى رُمِىَ بِهِ اِلى غايَتَىِ الاْيجازِ | کلام آن حضرت: «فَأطَاُ ذِکرَه» سخنی است در نهایت اختصار و |
| وَالْفَصاحَةِ. اَرادَ اَنّى كُنْتُ اُعْطى خَبَرَهُ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنْ بَدْءِ خُرُوجى اِلى اَنِ | فصاحت. منظور حضرت این است که من از ابتدای بیرون شدنم از مکه تا رسیدن به منطقه عرج از آن حضرت |
| انْتَهَيْتُ اِلى هذَا الْمَوْضِع ِ. فَكَنى عَنْ ذلِكَ بِهذِهِ الْكِنايَةِ الْعَجيبَةِ.- | صلّی اللّه علیه وآله خبر می گرفتم. و از آن معنی با این کنایه شگفت یاد کرده است.[ |