| وَ كانَ يَقُولُ عَلَيْهِ السَّلامُ لاَِصْحابِهِ عِنْدَ الْحَرْبِ: | با یارانش وقـت جنـگ می فرمـود: |
| لاتَشْتَدَّنَّ عَلَيْكُمْ فَرَّةٌ بَعْدَها كَرَّةٌ، وَ لا جَوْلَةٌ بَعْدَها حَمْلَةٌ، | گریزی که از پی‌ِ آن برگشتن، و گردشی که به دنبال آن حمله است شما را سخت نیاید، |
| وَ اَعْطُوا السُّيُوفَ حَقُوقَها. وَ وَطِّئُوا لِلْجُنُوبِ مَصارِعَها، وَ اذْمُرُوا | حقّ شمشیرها را ادا کنید، پهلوی دشمن را به خاک رسانید، نفوس |
| اَنْفُسَكُمْ عَلَى الطَّعْنِ الدَّعْسِىِّ، وَ الضَّرْبِ الطِّلَحْفِىِّ، وَ اَميتُوا | خود را برای زدن نیزه کاری، و ضربت شدید شمشیر تشویق کنید، صداها را در سینه خاموش |
| الاَْصْواتَ فَاِنَّهُ اَطْرَدُ لِلْفَشَلِ. فَوَ الَّذى فَلَقَ الْحَبَّةَ وَ بَرَاَ النَّسَمَةَ، | نمایید، که برای دور کردن ترس و بددلی مؤثر است. به خدایی که دانه را شکافت و انسان را بهوجود آورد، |
| ما اَسْلَمُوا وَلكِنِ اسْتَسْلَمُوا وَ اَسَرُّوا الْكُفْرَ، | اینان از روی حقیقت اسلام نیاوردند، اسلامشان از روی ترس بوده و کفر را در درون خود پنهان داشتند، |
| فَلَمّا وَجَدُوا اَعْواناً عَلَيْهِ اَظْهَرُوهُ. | و چون یار و یاور یافتند آن را ظاهر نمودند! |