| وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از نامه های آن حضرت است |
| اِلى عَبْدِاللّهِ بْنِ العَبّاسِ، وَ كانَ ابْنُ عَبّاس يَقُولُ: مَا انْتَفَعْتُ بِكَلام بَعْدَ كَلامِ | به عبداللّه بن عباس، و ابن عباس می گفته: بعد از کلام رسول خدا |
| رَسُولِ اللّهِ صَلّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَانْتِفاعى بِهذَا الْكَلامِ | صلّی اللّه علیه وآله از هیچ سخنی به اندازه این سخن بهره مند نشدم. |
| اَمّا بَعْدُ، فَاِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ، وَ يَسُوءُهُ | اما بعد، انسان را گاهی دست یافتن به چیزی که از دست رفتنی نبود شاد می نماید، و از دست رفتن |
| فَوْتُ ما لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ. فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِما نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ، | آنچه که به دست آمدنی نبود ناراحت می سازد. پس به آنچه از آخرتت به آن رسیده ای شاد باش، |
| وَلْيَكُنْ اَسَفُكَ عَلى ما فاتَكَ مِنْها. وَ ما نِلْتَ مِنْ دُنْياكَ فَلاتُكْثِرْ بِهِ | و به آنچه از آخرتت از دست رفته به غم بنشین. به آنچه از دنیا به آن می رسی زیاد خوشحال |
| فَرَحاً، وَ ما فاتَكَ مِنْها فَلا تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً. وَلْيَكُنْ هَمُّكَ فيما بَعْدَ | مباش، و به آنچه از دنیا از دستت می رود بیش از اندازه غمگین مشو. و باید همه سعیت برای بعد از |
| الْمَوْتِ. | مرگ باشـد. |