| وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از نامه های آن حضرت است |
| كَتَبَهُ لِشُرَيْحِ بْنِ الْحارِثِ قاضيهِ | بـه شـریح قـاضی |
| - رُوِىَ اَنَّ شُرَيْحَ بْنَ الْحارِثِ قاضِىَ اَميرِ الْمُؤْمِنينَ عَلَيْهِ السَّلامُ اشْتَرى | گفته شده شریح بن حارث قاضی امیرالمؤمنین علیه السّلام بود. در زمان حکومت آن حضرت خانه ای |
| عَلى عَهْدِهِ داراً بِثَمانينَ ديناراً، فَبَلَغَهُ ذلِكَ، فَاسْتَدْعاهُ وَ قالَ لَهُ:- | به مبلغ هشتاد دینار خرید، خبر این برنامه به آن جناب رسید، وی را خواست و به او فرمود: |
| بَلَغَنى اَنَّكَ ابْتَعْتَ داراً بِثَمانينَ ديناراً، وَ كَتَبْتَ لَها كِتاباً، | به من خبر رسیده خانه ای به هشتاد دینار خریده، و برایش سند نوشته، |
| وَ اَشْهَدْتَ فيهِ شُهُوداً! - فَقالَ لَهُ شُرَيْحٌ: قَدْ كانَ ذلِكَ يا اَميرَ الْمُؤْمِنينَ. قالَ: | و بر آن گواهانی گرفته ای! ] گفت: آری چنین است ای امیر مؤمنان. حضرت |
| فَنَظَرَ اِلَيْهِ نَظَرَ مُغْضَب، ثُمَّ قالَ لَهُ: - يا شُرَيْحُ اَما اِنَّهُ سَيَأْتيكَ مَنْ | خشم آلود به او نگریست، سپس فرمود[ : به زودی کسی به نزدت می آید (ملک الموت) که |
| لايَنْظُرُ فى كِتابِكَ، وَ لا يَسْاَلُكَ عَنْ بَيِّنَتِكَ، حَتّى يُخْرِجَكَ مِنْها | به سند خانه نظر نمی کند، و از گواه آن نمی پرسد، تا آنکه تو را از آن خانه |
| شاخِصاً، وَ يُسْلِمَكَ اِلى قَبْرِكَ خالِصاً. فَانْظُرْ يا شُرَيْحُ، لاتَكُونُ | بیرون می کند، و تنها تسلیم خانه قبر می نماید. ای شریح، مواظب باش که |
| ابْتَعْتَ هذِهِ الدّارَ مِنْ غَيْرِ مالِكَ، اَوْ نَقَدْتَ الثَّمَنَ مِنْ غَيْرِ حَلالِكَ، | این خانه را از غیر مال خود نخریده، یا قیمت آن را از غیر مال حلال نداده باشی، |
| فَاِذا اَنْتَ قَدْ خَسِرْتَ دارَ الدُّنْيا وَ دارَ الاْخِرَةِ. | که در این صورت دچار خسارت دنیا و آخرت شده ای. |
| اَما اِنَّكَ لَوْ كُنْتَ أَتَيْتَنى عِنْدَ شِرائِكَ ما اشْتَرَيْتَ، لَكَتَبْتُ لَكَ | آگاه باش، اگر زمان خرید خانه نزد من آمده بودی، برای تو سندی مانند |
| كِتاباً عَلى هذِهِ النُّسْخَةِ، فَلَمْ تَرْغَبْ فى شِراءِ هذِهِ الدّارِ بِدِرْهَم فَما | این سند می نوشتم، که در خرید این خانه به یک درهم چه رسد بالاتر از آن رغبت |
| فَوْقُ. وَ النُّسْخَةُ هذِهِ: | نمی کردی. و آن سـند این است : |
| هذا مَا اشْتَرى عَبْدٌ ذَليلٌ، مِنْ مَيِّت قَدْ اُزْعِجَ | این خانه ای است که آن را بنده ای خوار، از مرده ای که برای کوچ کردن به سرای دیگر از این خانه بیرونش |
| لِلرَّحيلِ، اشْتَرى مِنْهُ داراً مِنْ دارِ الْغُرُورِ مِنْ جانِبِ الْفانينَ، | کرده اند خریده است، از او خانه ای از خانه های فریب از جانب فانی شوندگان، |
| وَ خِطَّةِ الْهالِكينَ. وَ تَجْمَعُ هذِهِ الدّارَ حُدُودٌ اَرْبَعَةٌ: الْحَدُّ الاَْوَّلُ | و سرزمین اهل هلاکت خریده. این خانه را چهار حدّ است: حدّ اوّل |
| يَنْتَهى اِلى دَواعِى الاْفاتِ، وَ الْحَدُّ الثّانى يَنْتَهى اِلى دَواعِى | به آفات و بلاها، حدّ دوم به |
| الْمُصيباتِ، وَ الْحَدُّ الثّالِثُ يَنْتَهى اِلَى الْهَوَى الْمُرْدى، وَ الْحَدُّ | مصائب، حد سوم به هوسهای تباهی آور، و حد |
| الرّابِعُ يَنْتَهى اِلَى الشَّيْطانِ الْمُغْوى، وَ فيهِ يُشْرَعُ بابُ هذِهِ الدّارِ. | چهارم به شیطان گمراه کننده، و درِ این خانه به همین حد چهارم باز می شود. |
| اِشْتَرى هذَا الْمُغْتَرُّ بِالاَْمَلِ، مِنْ هذَا الْمُزْعَجِ بِالاَْجَلِ، هذِهِ الدّارَ | این خریدار فریفته به آرزو، این خانه را از شخصی که اجلْ او را به کوچ از دنیا برانگیخته خریداری کرده، |
| بِالْخُرُوجِ مِنْ عِزِّ الْقَناعَةِ، وَ الدُّخُولِ فى ذُلِّ الطَّلَبِ وَ الضَّراعَةِ; | به قیمت بیرون شدن از عزّت قناعت، و ورود در پستی و ذلّت، |
| فَما اَدْرَكَ هذَا الْمُشْتَرى فيمَا اشْتَرى مِنْهُ مِنْ دَرَك، فَعَلى مُبَلْبِلِ | و هر خسارتی که بر این خریدار در آنچه که خریده وارد شود برعهده ملک الموت است، همان |
| اَجْسامِ الْمُلُوكِ، وَ سالِبِ نُفُوسِ الْجَبابِرَةِ، وَ مُزيلِ مُلْكِ الْفَراعِنَةِ، | خراب کننده بدنهای پادشاهان، و گیرنده جان گردنکشان، و نابودکننده سلطنت فرعونیان، |
| مِثْلِ كِسْرى و قَيْصَرَ، وَ تُبَّع وَ حِمْيَرَ، وَ مَنْ جَمَعَ الْمالَ عَلَى الْمالِ | همچون شاهان ایران و روم، و یمن و حِمْیَر، و آنهایی که ثروت بر ثروت |
| فَاَكْثَرَ، وَ مَنْ بَنى وَ شَيَّدَ، وَ زَخْرَفَ وَ نَجَّدَ، وَ ادَّخَرَ وَ اعْتَقَدَ، | افزودند، و آنان که ساختند و محکم کردند، و زینت دادند و بیاراستند، و ذخیره نمودند و به اعتقاد |
| وَ نَظَرَ بِزَعْمِهِ لِلْوَلَدِ، اِشْخاصُهُمْ جَميعاً اِلى مَوقِفِ الْعَرْضِ | و گمان خود نسبت به برنامه اولاد توجه کردند، ملک الموت همگی را به جایگاه بازپرسی |
| وَ الْحِسابِ، وَ مَوْضِعِ الثَّوابِ وَ الْعِقابِ، اِذا وَقَعَ الاَْمْرُ بِفَصْلِ | و حساب، و محل مزد و جریمه روانه کند، زمانی که فرمان حق برای جدایی بین حق و باطل |
| الْقَضاءِ «وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ». شَهِدَ عَلى ذلِكَ الْعَقْلُ اِذا | فرود آید «که در آنجا تبهکاران خسارت کنند». بر این سند گواهی دهد عقلی که |
| خَرَجَ مِنْ اَسْرِ الْهَوى، وَ سَلِمَ مِنْ عَلائِقِ الدُّنْيا. | از اسارت هوا خارج شده، و از وابستگی های دنیا سالم مانده باشد. |