نهج البلاغه — نامه ۷۹: به سرداران لشگر به وقتی كه به خلافت رسيد
| متن عربی | ترجمه استاد حسین انصاریان |
|---|---|
| وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از نامه های آن حضرت است |
| لَمَّا اسْـتُخْلِفَ، اِلى اُمَـراءِ الاَْجْنـادِ | به سرداران لشگر به وقتی که به خلافت رسید |
| اَمَّا بَعْدُ، فَاِنَّما اَهْلَكَ مَنْ كانَ قَبْلَكُمْ اَنَّهُمْ مَنَعُوا النّاسَ الْحَقَّ | اما بعد، پیشینیان را این معنی به تباهی کشید که مردم را از حقّ بازداشتند، آنها هم حق را |
| فَاشْـتَرَوْهُ ، وَ اَخَـذُوهُمْ بِالْباطِـلِ فَاقْتَـدَوْهُ . | به دنیا فروختند، دیگر آنکه مردم را به باطل بردند، آنها هم باطل را پیروی کردند. |