ای سرو سردار خوبان جهانالامان از دست عشقت الامان
سخت زارم در فراق روی تورحمتی کن بر من ای جان جهان
گر تو جان خواهی روان بخشم ترازانکه تو جانی و من زنده بجان
صبر بی رویت ندارم یک نفسطاقت هجرت ندارم یک زمان
گر بگریم بر غمت بر من مخندور برآیم بر سر کویت مران
من ز تو پر خار حسرت ماندهاماو ز من فارغ میان گلستان
آخر از بهر خدا در ما نگرتا بکی باشم ز عشقت در فغان
این غزل چون خواند بر باد صباکرد تحسینش صبای با صفا