چار چیز آمد نشان مدبرییادگیرش گر تو روشن خاطری
مدبری باشد بابله مشورتهم بجاهل دان سیم و زرت
هرکه پند دوستان نکند قبولدر حقیقت مدبرست آن بوالفضول
هر که از دنیا نگیرد عبرتیهست از آن مدبر جهان را نفرتی
مشورت هر کس که با ابله کنددیو ملعونش سگ گمره کند
آنکه مال خود دهد با جاهلانآنچنان کس کی شود از مقبلان
زر چو ابله را همی آید بکفمیکند اسراف و میسازد تلف
نشنود از دوست ابله پند راازجهالت بگسلد پیوند را
عبرتی گیر از زمانه ای جوانتا نباشی از شمار ابلهان
هرکرا ازعقل آگاهی بودنزد او ادبار گمراهی بود