حاصل آید چارچیز از چارچیزیاد دار از این نکته از من ای عزیز
خامشی را هر که سازد پیشۀدر جهان نبود ز کس اندیشۀ
از سخاوت مرد یابد سروریشکر نعمت را دهد افزونتری
گر سلامت بایدت خاموش باشگشت ایمن هر که نیکی کرد فاش
هر که او ساکت شد و خاموش کرداز سلامت کسوتی بر دوش کرد
گر همی خواهی که باشی در امانرو نکویی کن تو با خلق جهان
هر کرا عادت شود جود و کرمدر میان خلق گردد محترم
هر که کار نیک یا بد میکندآن همه میدان که با خود میکند
ای برادر بندۀ معبود باشتا توانی با سخا و جود باش
باش از بخل بخیلان بر حذرتا نسوزد مرا ترا نار سقر