از میدان تواضع میدان خوف زاید. قوله تعالی: «و اما من خاف مقام ربه.» خوف ترس است، و ترس حصار ایمانست و تریاق تقوی و سلاح مؤمنست. و آن سه قسم است: یكی خاطر، و دیگرمقیم، سیم غالب. آن ترس كه خاطرست در دل آید و برگذرد؛آن كمینه ترس است كه اگر آن نبود ایمان نبود كه بی‌بیم ایمنی روی نیست و بی‌بیم را ایمان نیست، و نشانهای بیم ناپیداییست، و آن پیرایه ایمانست. هر كس را ایمان چندانست كه بیم است. دیگر ترس مقیم است، كه آن ترس بنده را ازمعاصی بازدارد، و از حرام ویرا دور كند، و امل مرد كوتاه كند. سیم ترس غالبست، و آن ترس مكرست، كه حقیقت بدان ترس درست آید، و راه اخلاص بدان گشاده آید، و مرد را از غفلت آن باز رهاند. و نشان مكرده چیزست: طاعت بی‌حلاوت، و اصرار بی‌توبه، و بستن در دعا، و علم بی‌عمل، و حكمت بی‌نیت، و صحبت بی‌حرمت، و بستن در تضرع، و صحبت با بدان، و بدتر از این همه دو چیزست: بنده را ایمان دهد بی‌یقین یا بنده را بوی باز گذارد. و این بیم تایبانست.