فی المقام

قال: «مقام» آن بود که بنده را متهیا شود، مثل صبر و شکر. چون در آن تمام شود، او را «صاحب مقام» گویند. ورای مقام مقام است «و ما منا الا له مقام معلوم.» تمام اتصاف بخلق حق در عین تلوین حقیقت مقام است.