فی الوارد

قال: «وارد» آن بود که بدل درآید؛ در دل قرا رگیرد؛ مباشر سر شود. نه چون بادی بود که پیدا شود، و ناپدید شود. اصل وارد کشف مراد عارف است، که بی قصد درآید او را طلب مزید فرماید.