قال: «قبض و بسط» دو حالت شریف است عارفانرا. قبض کند ایشانرا بقهر توحید و حجب سلطنت و تراکم انوار عظمت و رکوب حشمت در دل ایشان تا ایشانرا از اوصاف بشریت بستاند. چون ایشانرا بسط کند بکشف جمال و حسن صفات و طیب خطاب ایشانرا با حالت وجد سکر و صفا دهد تا رقص و سماع کنند بگویند و ببخشند. اصل قبض فنای سرست در قدم و أصل بسط بقای سرست در مشاهدۀ ابد «واللّه یقبض و یبسط».