قال: «حیرت» بدیهیست که بدل عارف درآید از راه تفکر، آنگه او رامتحیر کند. در طوفان نکرات و معرفت افتد. تا هیچ بازنداند. اصل حیرت فتور سر است از بیرون آمدن از طلب ادراک کنه قدم و دخول در علم قدر بنعت وجدان کل. پنداشته بود نه حقیقت و هم بود نه معرفت ذوق بود نه علم، علم در جهل و جهل در علم. تحیر نازلیست که بدل عارف درآید میان ایاس و طمع در وصول محبوب. حقیقتش در خالص محبت معرفت، دوران اسرارست در انوار در مشهد فنا طلب بقا را، و ضلال فکرت در معرفت بنعت نکره.