قال: «اشارت» آنست که بر متکلم کشف آن پوشیده است؛ بعبارتی لطیف اعلام کند. رودباری گوید که «عِلمنا هذا اشارت. فاذا صار عبارةً خفا.» حقیقت اشارت لمعان نور خطاب خفی لطیف از حق در لباس سر نزد هجوم وجود در دل. کنایت کند عارف از آن بلسان حقیقت از معدن وصلت اهل حضرت را، تا اشارت کند بدان از کشف در بسط روح روح حاضرۀ شاهدۀ ناطقه از حق بحق.