فی المسخ

قال: «مسخ»- نعوذ باللّه- مسخ دل مطرودانست از درگاه، ایشانراست دل متوجه بعوارض دنیا، از حقیقت و حقوق محجوبست. حقیقت مسخ طمس عیون سر است از انوار کشوف غیب و خمود دل از صفای وجد، و احتجاب روح از حق بنفس. این عادات قهر قدم است. نزدیک‌شان کند، آنگه فانی‌شان کند، آنگه دورشان کند، تا از بیرون در بانگ زنند، از فقدان حلاوت حسن ماب در طول عتاب بمانند، و بنعت مذلت در خاک درگاه می‌گردند.

شعر