قرآن کریم
سُورَةُ ٱلصَّافَّات

سوره صافات با ترجمه فارسی

سوره ۳۷  |  ۱۸۲ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۳  |  صفحه ۴۴۶
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره صافات با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّا ۱سوگند به فرشتگان صف در صف‌
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا ۲و به بازدارندگان [از معاصی‌]
فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ۳و به خوانندگان ذکر [قرآن و کتابهای آسمانی‌]
إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ ۴که خدای شما یگانه است‌
رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ۵پروردگار آسمانها و زمین و مابین آنها و پروردگار مشرق‌ها [و مغرب‌ها]
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ۶ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراسته‌ایم‌
وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ ۷و از هر شیطان سرکشی محفوظ داشته‌ایم‌
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ۸به [اسرار] ملأاعلی گوش نتوانند داد و از هر سو رانده شوند
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ۹به راندنی سخت، و عذابی پاینده [در پیش‌] دارند
إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ۱۰مگر کسی که ربایشی برباید، که شهابی درخشان در پی‌اش افتد
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ ۱۱پس از ایشان بپرس آیا آفرینش آنان استوارتر است یا آنانی که آفریده‌ایم، ما ایشان را از گلی چسبنده آفریده‌ایم‌
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ۱۲بلکه تو [از حال آنان‌] تعجب کرده‌ای، و آنان [کار و بار تو را] ریشخند می‌کنند
وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ۱۳و چون اندرزشان دهند، پند نپذیرند
وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ ۱۴و چون هر پدیده شگرفی بینند، تمسخر پیشه کنند
وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ۱۵و گویند این جز جادویی آشکار نیست‌
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ۱۶[گویند] چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده‌] شدیم، آیا ما از نو برانگیخته [و زنده‌] خواهیم شد؟
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ۱۷و همچنین پدران نخستین ما؟
قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ۱۸بگو آری، و شما خوار و زبون باشید
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ۱۹پس آن یک نعره تند باشد، پس آنگاه ایشان بنگرند
وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۲۰و گویند ای وای بر ما این روز جزاست‌
هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۲۱این [همان‌] روز داوری است که آن را انکار می‌کردید
ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ۲۲ستم‌پیشگان [مشرک‌] و همتایانشان را همراه با آنچه به جای خداوند می‌پرستیدند [یکجا] گرد آورید،
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ۲۳آنگاه به سوی راه جهنم راهنمایشان کنید
وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ۲۴و آنان را بازدارید که ایشان بازخواست کردنی هستند
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ۲۵شما را چه می‌شود که همدیگر را یاری نمی‌کنید؟
بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ۲۶آری ایشان امروز تسلیم‌پیشه‌اند
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ۲۷و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند
قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ۲۸گویند شما بودید که "حق به جانب" به سراغ ما می‌آمدید
قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۲۹گویند بلکه خود شما مؤمن نبودید
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ ۳۰و ما را بر شما سلطه‌ای نبود، بلکه شما قومی سرکش بودید
فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ۳۱و حکم پروردگارمان در حق ما تحقق یافت، ما چشندگان [عذاب‌]ایم‌
فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ ۳۲آنگاه شما را گمراه کردیم، ما خود هم گمراه بودیم‌
فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ۳۳آنگاه ایشان در چنین روزی در عذاب مشترکند
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ۳۴ما با گناهکاران چنین می‌کنیم‌
إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ۳۵اینان چنان بودند که چون به آنان [کلمه‌] لا اله الا الله گفته می‌شد، استکبار می‌ورزیدند
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ ۳۶و می‌گفتند آیا ما رهاکننده خدایانمان به خاطر شاعری دیوانه باشیم؟
بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۳۷حق این است که او [پیامبر] حق را به میان آورد و پیامبران [پیشین‌] را تصدیق کرد
إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ۳۸شما چشندگان عذاب دردناکید
وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۳۹و جز بر حسب آنچه کرده‌اید، جزا نمی‌یابید
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۴۰مگر بندگان اخلاص یافته خداوند
أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ ۴۱اینان روزی معین دارند
فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ۴۲انواع میوه‌ها، و خود گرامیانند
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۴۳در بهشتهای پرناز و نعمت‌
عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ ۴۴بر روی تختها، رو به روی همدیگر
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ ۴۵برای آنان جامی از شرابی جاری بگردانند [و پیش آرند]
بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ ۴۶سپید درخشان و لذت‌بخش آشامندگان‌
لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ۴۷هیچ دردسری در آن نیست، و از آن مست نشوند
وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ ۴۸و نزد ایشان دوشیزگان چشم فروهشته [/قانع به همسر] درشت چشم هستند
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ ۴۹گویی ایشان بیضه‌های شتر مرغ نهفته‌اند
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ۵۰و بعضی از آنان به بعضی دیگر به همپرسی روی آورند
قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ ۵۱گوینده‌ای از میان آنان گوید مرا [در دنیا] همنشینی بود
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ۵۲که می‌گفت آیا تو [هم‌] از باور دارندگانی؟
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ۵۳[به اینکه‌] آیا چون مردیم و خاک و استخوانها[ی پوسیده‌] شدیم، آیا ما جزا خواهیم یافت؟
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ۵۴[سپس‌] گوید آیا شما نگرندگانید؟
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ۵۵سپس فرانگرد و او را در میانه دوزخ ببیند
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ۵۶[و از دور به او] گوید به خدا نزدیک بود که تو مرا به نابودی بکشانی‌
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ۵۷و اگر نعمت پروردگارم نبود من نیز از حاضر شدگان [در عذاب‌] بودم‌
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ۵۸پس آیا ما دیگر نمی‌میریم؟
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۵۹مگر به مردن نخستینمان، و ما عذاب شونده نیستیم؟
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۶۰بی‌گمان این [که من در بهشت هستم‌] همان رستگاری بزرگ است‌
لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ ۶۱باید که اهل عمل برای چنین هدفی بکوشند
أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ۶۲آیا این پیشکش بهتر است یا درخت زقوم؟
إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ ۶۳ما آن را مایه آزمون ستمکاران [مشرک‌] قرار داده‌ایم‌
إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ۶۴آن درختی است که از بن جهنم می‌روید
طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ ۶۵میوه‌اش گویی کله‌های شیاطین است‌
فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ۶۶آنگاه ایشان خورنده از آنند، و پرکننده شکمهای خویش از آن‌
ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ۶۷سپس برای آنان آمیزه‌ای از آب جوش هست که به دنبال آن نوشند
ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ۶۸سپس بازگشتگاهشان به سوی دوزخ است‌
إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ۶۹چرا که ایشان پدرانشان را گمراه یافتند
فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ۷۰و آنان به دنبال ایشان شتافتند
وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۷۱و به راستی پیش از آنان، بیشترینه پیشینیان گمراه شدند
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ۷۲و به راستی به میان آنان هشداردهندگانی فرستادیم‌
فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ۷۳پس بنگر سرانجام هشدار یافتگان چگونه بوده است‌
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۷۴مگر بندگان اخلاص یافته خداوند
وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ۷۵و به راستی نوح ما را ندا داد، و چه نیکو پاسخ‌دهندگانیم‌
وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۷۶و او و خانواده‌اش را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم‌
وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ۷۷و زاد و رود او را ماندگار گرداندیم‌
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ۷۸و برای او در میان واپسینیان، نام نیک نهادیم‌
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ۷۹در میان جهانیان، سلام بر نوح‌
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۸۰ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۸۱که او از بندگان مؤمن ما بود
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ۸۲سپس دیگران را غرقه ساختیم‌
وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ۸۳و ابراهیم جزو پیروان او بود
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ۸۴چنین بود که دل پاک و پیراسته [از شک و شرک‌] به درگاه پروردگارش آورد
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ۸۵آنگاه که به پدرش و قومش گفت چه چیزی را می‌پرستید؟
أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ۸۶آیا به دروغ و دغل در هوای خدایانی به جای خداوند هستید؟
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۸۷پس گمانتان درباره پروردگار جهانیان چیست؟
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ ۸۸سپس نگاهی به ستارگان انداخت‌
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ ۸۹و گفت من بیمارم‌
فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ۹۰آنگاه به او پشت کردند [و تنهایش گذاشتند]
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ۹۱رو به خدایانشان آورد و گفت چرا [چیزی‌] نمی‌خورید
مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ۹۲شما را چه می‌شود چرا سخن نمی‌گویید؟
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ۹۳پس [نهانی‌] بر آنان ضربه‌ای به شدت فرود آورد
فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ۹۴آنگاه شتابان رو به سوی او آوردند
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ۹۵[ابراهیم‌] گفت آیا چیزی را که [با دست خود] تراشیده‌اید می‌پرستید؟
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ۹۶و حال آنکه خداوند شما را و چیزهایی را که بر سر آنها کار می‌کنید، آفریده است‌
قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ۹۷گفتند برای او بنایی بر آورید، و او را در آتش بیندازید
فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ۹۸آنگاه در حق او بد سگالیدند، ولی آنان را فرودست گرداندیم‌
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۹۹و [ابراهیم‌] گفت من رونده به سوی پروردگارم هستم، که به زودی مرا رهنمایی خواهد کرد
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ۱۰۰پروردگارا به من از شایستگان فرزندی ببخش‌
فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ ۱۰۱آنگاه او را به فرزندی بردبار مژده دادیم‌
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ۱۰۲و چون در کار و کوشش به پای او رسید، [ابراهیم‌] گفت ای فرزندم من در خواب دیده‌ام که سر تو را می‌برم، بنگر [در این کار] چه می‌بینی؟ [اسماعیل‌] گفت پدر جان آنچه فرمانت داده‌اند، انجام بده، که به زودی مرا به خواست خداوند، از شکیبایان خواهی یافت‌
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ۱۰۳آنگاه چون هر دو [بر این کار] گردن نهادند و او را بر گونه‌اش به خاک افکند
وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ۱۰۴ندایش دادیم که ای ابراهیم‌
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۱۰۵رؤیایت را به حقیقت باورداشتی، ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ۱۰۶بی‌گمان این آزمونی آشکار است‌
وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ۱۰۷و به جای او قربانی بزرگی را فدیه پذیرفتیم‌
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ۱۰۸و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ۱۰۹سلام بر ابراهیم‌
كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۱۱۰بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۱۱چرا که او از بندگان مؤمن ما بود
وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ۱۱۲و او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود، بشارت دادیم‌
وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ ۱۱۳و به او و به اسحاق برکت بخشیدیم، و از زاد و رود آنان، هم نیکوکار بود و هم آشکارا ستمگر در حق خویش‌
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ۱۱۴و به راستی بر موسی و هارون منت نهادیم [و نعمت دادیم‌]
وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ۱۱۵آن دو و قومشان را از گرفتاری بزرگ رهانیدیم‌
وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ۱۱۶و آنان را یاری دادیم و آنان بودند که پیروز شدند
وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ۱۱۷و به آن دو، کتاب روشنگر بخشیدیم‌
وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ۱۱۸و آن دو را به راه راست هدایت کردیم‌
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ۱۱۹و برای آنان در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌
سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ۱۲۰سلام بر موسی و هارون‌
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۱۲۱ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌
إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۲۲که آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۲۳و همانا الیاس از پیامبران بود
إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ۱۲۴چنین بود که به قومش گفت آیا پروا نمی‌کنید
أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ۱۲۵آیا بعل را می‌پرستید و بهترین آفریدگاران را رها می‌کنید؟
ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۲۶خداوند را، که پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست؟
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۱۲۷پس او را دروغگو شمردند و ایشان [برای حساب و عذاب‌] حاضر شدگانند
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۱۲۸مگر آن بندگان خداوند که اخلاص یافته‌اند
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ۱۲۹و برای او در میان واپسینان نام نیک نهادیم‌
سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ۱۳۰و سلام بر آل یاسین‌
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ۱۳۱ما بدین‌سان نیکوکاران را جزا می‌دهیم‌
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ۱۳۲او از بندگان مؤمن ما بود
وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۳۳و همانا لوط از پیامبران بود
إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۱۳۴چنین بود که او و خانواده‌اش، همگی را، رهایی دادیم‌
إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ۱۳۵مگر پیرزنی که جزو واپس‌ماندگان [در عذاب‌] بود
ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ۱۳۶سپس دیگران را نابود کردیم‌
وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ۱۳۷و خود شما بر [آثار] آنان بامدادان می‌گذرید
وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۱۳۸و نیز شامگاهان، پس آیا تعقل نمی‌کنید؟
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۳۹و بی‌گمان یونس از پیامبران بود
إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۱۴۰آنگاه که به سوی کشتی گرانبار گریخت‌
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ۱۴۱پس با آنان قرعه انداخت و او بیرون انداختنی شد
فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ۱۴۲و ماهی [بزرگ /نهنگ‌] او را فرو بلعید و او در خور ملامت بود
فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ۱۴۳و اگر از تسبیح‌گویان نبود
لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ۱۴۴در شکم آن تا روزی که مردمان برانگیخته شوند به سر می‌برد
فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ۱۴۵آنگاه او را به کرانه بایر افکندیم و او بیمار بود
وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ ۱۴۶و بر سر او [برای سایه افکنی‌] گیاهی از قسم کدو رویاندیم‌
وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ۱۴۷و [سرانجام‌] او را به سوی صدهزار نفر یا بیشتر [به رسالت‌] فرستادیم‌
فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ۱۴۸آنگاه ایمان آوردند و ما نیز آنان را تا مدتی بهره‌مند ساختیم‌
فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ۱۴۹از آنان بپرس که آیا پروردگار تو را دختران است و خود ایشان را پسران؟
أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ ۱۵۰یا آنکه ما فرشتگان را مادینه آفریده‌ایم و ایشان شاهد بوده‌اند؟
أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ۱۵۱هان ایشان از سر تهمتشان می‌گویند
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ۱۵۲خداوند فرزندی پدید آورده است، و ایشان دروغگو هستند
أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ۱۵۳آیا [خداوند] دختران را بر پسران ترجیح داده است؟
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۱۵۴شما را چه می‌شود، چگونه داوری می‌کنید؟
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ۱۵۵آیا اندیشه نمی‌کنید؟
أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ ۱۵۶یا حجتی آشکار در دست دارید؟
فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۱۵۷پس اگر راست می‌گویید سندتان را بیاورید
وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ۱۵۸و بین او و جن پیوندی قائل شدند، و جنیان خود به خوبی می‌دانند که ایشان [برای حساب‌] حاضر شدگانند
سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ۱۵۹پاک و منزه است خداوند از آنچه می‌گویند
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۱۶۰مگر بندگان خداوند که اخلاص یافتگانند
فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ۱۶۱بدانید که شما و آنچه می‌پرستید
مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ۱۶۲شما کسی را به گمراهی نمی‌کشید
إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ۱۶۳مگر کسی را که درآینده به دوزخ است‌
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ ۱۶۴[و فرشتگان گویند] هیچ کس از ما نیست مگر آنکه پایگاهی معین دارد
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ۱۶۵و ماییم که صف در صفیم‌
وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ۱۶۶و ماییم که تسبیح گویانیم‌
وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ۱۶۷و آنان ادعا می‌کردند
لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۱۶۸که اگر در دست ما کتابی از [کتابهای آسمانی‌] پیشینیان بود
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ۱۶۹بی‌شک از بندگان اخلاص یافته خداوند می‌شدیم‌
فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ۱۷۰ولی آن [کتاب آسمانی/ قرآن‌] را انکار کردند، زودا که بدانند
وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۷۱و حکم ما در حق بندگان به رسالت فرستاده‌مان از پیش معین شده است‌
إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ۱۷۲ایشانند که نصرت یافتگانند
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ۱۷۳و سپاه ماست که ایشان پیروزند
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ۱۷۴پس تا مدتی از آنان روی بگردان‌
وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۱۷۵و بنگر ایشان را، که زودا به دیده بصیرت بنگرند
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۱۷۶آیا عذاب ما را به شتاب می‌خواهند
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ۱۷۷آنگاه که به سرای ایشان فرود آید، چه بد است بامداد [عذاب‌] هشدار یافتگان‌
وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ۱۷۸و تا مدتی از آنان روی بگردان‌
وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ۱۷۹و بنگر زودا که به دیده بصیرت بنگرند
سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ۱۸۰پاک و منزه است پروردگارت، که پروردگار پیروزمند است، از آنچه می‌گویند
وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ۱۸۱و درود بر پیامبران باد
وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۱۸۲و سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است‌