قرآن کریم
سُورَةُ ٱلدُّخَان

سوره دخان با ترجمه فارسی

سوره ۴۴  |  ۵۹ آیه  |  مکی  |  جزء ۲۵  |  صفحه ۴۹۶
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره دخان با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
متن عربیترجمه خرمشاهی
حمٓ ۱حم [حا میم‌]
وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ۲سوگند به کتاب روشنگر
إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ۳که ما آن را در شبی فرخنده فرو فرستاده‌ایم که ما هشداردهنده‌ایم‌
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ۴در آن [شب‌] هر کار استواری فیصله یابد
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ۵که فرمانی از سوی ماست، که ما فرستنده‌ایم‌
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۶رحمتی است از سوی پروردگارت، که او شنوای داناست‌
رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۷پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست، اگر اهل ایقان باشید
لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۸خدایی جز او نیست که زندگی می‌بخشد و می‌میراند، پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما
بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ ۹آری آنان به شک و شبهه خویش سرگرمند
فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ۱۰پس چشم بدار روزی را که آسمان دودی آشکار برآورد
يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ۱۱که مردم را فراگیرد، این عذابی دردناک است‌
رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ۱۲[گویند] پروردگارا این بلا را از ما بگردان، که ما [اینک‌] مؤمن هستیم‌
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ۱۳[اما] چگونه پند گیرند، و به راستی که پیامبری آشکار به نزد آنان آمده بود
ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ۱۴سپس از او رویگردان شدند، و گفتند [او] تعلیم گرفته‌ای دیوانه است‌
إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ ۱۵[گفتیم‌] ما برگرداننده بلا به اندک مایه‌ای هستیم، [و می‌دانیم‌] که شما باز گردنده‌اید
يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ۱۶روزی که گیر و داری سخت و سترگ آغاز کنیم، [آنگاه‌] ما دادستانیم‌
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ۱۷و به راستی که پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری گرامی به نزد آنان آمد
أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ۱۸[و با ایشان گفت‌] که بندگان خدا را به من بسپارید، که من پیامبری امین برای شما هستم‌
وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ ۱۹و اینکه در برابر خداوند بزرگی نجویید، که من آورنده برهانی آشکار برای شما هستم‌
وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ۲۰و من از شر اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم‌
وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ ۲۱و اگر سخن مرا باور ندارید، پس از من کناره بگیرید
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ۲۲آنگاه به درگاه پروردگارش ندا در داد که اینان قومی گنهکارند
فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۲۳[پاسخ آمد که‌] پس بندگانم را شبانه روانه کن، [و بدانید که‌] شما تعقیب می‌شوید
وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ۲۴و دریا را آرمیده [به حال خود] بگذار و بگذر، آنان [فرعونیان‌] سپاهی غرق شدنی‌اند
كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۲۵چه بسیار باغها و چشمه‌ساران از خود باقی گذارند
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ۲۶و [نیز] کشتزارها و خانه‌های نیکو
وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ ۲۷و نعمتی که در آن خوش و خرم بودند
كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ۲۸این چنین بود که آنها را به قومی دیگر به میراث دادیم‌
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ ۲۹و آسمان و زمین بر آنان نگریست، و به آنان مهلتی داده نشد
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ۳۰و به راستی که بنی‌اسرائیل را از عذاب خوارکننده رهانیدیم‌
مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۳۱از [شر] فرعون که بزرگی طلبی از تجاوزکاران بود
وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ۳۲و به راستی که ایشان [بنی‌اسرائیل‌] را آگاهانه بر جهانیان [هم زمانشان‌] برگزیدیم‌
وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ ۳۳و به ایشان از پدیده‌های شگرف خویش، آنچه در آن آزمون آشکاری بود بخشیدیم‌
إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ ۳۴[و می‌دانستیم که‌] اینان خواهند گفت
إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ۳۵این جز مرگ نخستین [و آخرین‌] ما نیست، و ما برانگیخته نخواهیم بود
فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ۳۶اگر راست می‌گویید [و حقیقت غیر از این است‌] پدرانمان را باز آورید
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ۳۷آیا ایشان بهتر بودند یا قوم تبع، و پیشینیان آنان که نابودشان کردیم، چرا که گناهکار بودند
وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ۳۸و آسمانها و زمین را و آنچه در میان آنهاست، به بازیچه نیافریده‌ایم‌
مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ۳۹آنها را جز به حق نیافریده‌ایم ولی بیشترینه آنان نمی‌دانند
إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ مِيقَـٰتُهُمْ أَجْمَعِينَ ۴۰بی‌گمان روز داوری، موعد همگی آنان است‌
يَوْمَ لَا يُغْنِى مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ۴۱روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی دفاع نکند و نیز ایشان یاری نیابند
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۴۲مگر کسی که خداوند بر او رحمت آورده باشد، که او پیروزمند مهربان است‌
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ۴۳همانا درخت زقوم
طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ۴۴خوراک گناهکار[ان‌] است‌
كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ۴۵که مانند فلز گداخته در شکمها می‌جوشد
كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ۴۶مانند جوشیدن آب گرم‌
خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ۴۷[درباره هر گناهکار گوییم‌] او را بگیرید و به میانه دوزخش بکشید
ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ۴۸سپس بر فراز سرش از عذاب آب گرم فرو ریزید
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ۴۹[و بگوییدش‌] بچش که تو [به خیال خودت‌] گرانقدر گرامی هستی‌
إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ۵۰این همان است که به آن شک داشتید
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍ ۵۱بی‌گمان پرهیزگاران در مقامی امن هستند
فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ۵۲در میان باغها و چشمه‌ساران‌
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ ۵۳جامه‌هایی از ابریشم نازک و ابریشم ستبر در بر کرده، رو به روی یکدیگرند
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍ ۵۴آری چنین است، و آنان را با حوریان درشت چشم همسر می‌گردانیم‌
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ۵۵در آنجا هر میوه‌ای که خواهند در کمال آرامش طلب کنند
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ۵۶در آنجا [طعم‌] هیچ مرگی جز مرگ نخستین نچشند، و [خداوند] ایشان را از عذاب دوزخ در امان دارد
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ۵۷این بخششی از سوی پروردگار توست، این همان رستگاری بزرگ است‌
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ۵۸جز این نیست که آن را به زبان تو به آسانی روان ساخته‌ایم، باشد که پند گیرند
فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ۵۹منتظر باش که آنان نیز منتظرند