سُورَةُ ٱلْقِيَامَة
سوره قیامت با ترجمه فارسی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره قیامت با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
| متن عربی | ترجمه خرمشاهی |
|---|---|
| لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۱ | سوگند به روز قیامت می‌خورم |
| وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۲ | و سوگند به نفس ملامت‌گر |
| أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۳ | آیا انسان چنین می‌پندارد که هرگز استخوانهای [پوسیده و پراکنده] او را گرد نمی‌آوریم؟ |
| بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۴ | حق این است که تواناییم بر این که سرانگشتهای او را فراهم آوریم |
| بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۵ | بلکه انسان می‌خواهد در مهلتی که در پیش دارد، فسق و فجور کند |
| يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۶ | [از سر استکبار] می‌پرسد روز قیامت چه وقت است؟ |
| فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۷ | آنگاه که دیدگان خیره شود |
| وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۸ | و ماه تیره شود |
| وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۹ | و خورشید و ماه فرا یکدیگر آورده شوند |
| يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۱۰ | انسان گوید در چنین روزی گریزگاه کجاست؟ |
| كَلَّا لَا وَزَرَ ۱۱ | حاشا، پناهی نیست |
| إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۱۲ | سرانجام [همه چیز و همه کار] با پروردگار توست |
| يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۱۳ | در این روز انسان را از آنچه پیش فرستاده یا باز پس داشته است آگاه سازند |
| بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ ۱۴ | حق این است که انسان بر نفس خود بصیر است |
| وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۱۵ | ولو بهانه‌هایش را در میان آورد |
| لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۱۶ | زبانت را به [بازخوانی وحی] مجنبان که در کار آن شتاب کنی |
| إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۱۷ | گردآوری و بازخوانی آن بر عهده ماست |
| فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۱۸ | و چون آن را باز خوانیم، از بازخوانی‌اش پیروی کن |
| ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۱۹ | سپس شرح و بیان آن بر عهده ماست |
| كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۲۰ | حاشا، حق این است که بهره زودیاب [دنیوی] را دوست دارید |
| وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۲۱ | و [بهره دیریاب] آخرت را فرو می‌گذارید |
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ ۲۲ | در چنین روز، چهره‌هایی تازه و خرم باشد |
| إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ۲۳ | به سوی پروردگارشان نگران |
| وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ ۲۴ | و در چنین روز چهره‌هایی دژم باشد |
| تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ۲۵ | که می‌داند بلایی کمرشکن بر سر او آید |
| كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۲۶ | حاشا، چون جان به گلوگاهها رسد |
| وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ ۲۷ | و گفته شود کیست افسونگر [درمانگر] |
| وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۲۸ | و به یقین داند که هنگام جدایی است |
| وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۲۹ | و هنگامه بالا گیرد |
| إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۳۰ | در چنین روز سیر و سرانجام به سوی پروردگار توست |
| فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۳۱ | [مدعی] نه [حق را] تصدیق کرد، و نه نمازگزارد |
| وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۳۲ | بلکه دروغ انگاشت و رویگردان شد |
| ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۳۳ | سپس تبخترکنان به سوی خانواده‌اش رفت |
| أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۳۴ | وای بر تو، باز هم وای بر تو |
| ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۳۵ | سپس وای بر تو، و باز هم وای بر تو |
| أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۳۶ | آیا انسان می‌پندارد که به امان خود رها خواهد شد؟ |
| أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ ۳۷ | آیا نطفه‌ای از منی که [در رحم] ریخته شده بود، نبود؟ |
| ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۳۸ | سپس خون بسته‌ای بود که [خداوندش] آفرید و به سامان کرد |
| فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۳۹ | و از آن جفتی نرینه و مادینه پدید آورد |
| أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۴۰ | آیا آن [آفریدگار] توانا بر آن نیست که مردگان را زنده کند؟ |