سُورَةُ ٱلشَّمْس
سوره شمس با ترجمه فارسی
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
خواندن سوره شمس با ۱۳ ترجمه، ۷ تفسیر و تلاوت آیه‌به‌آیه
| متن عربی | ترجمه خرمشاهی |
|---|---|
| وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۱ | سوگند به خورشید و پرتوافشانی‌اش |
| وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۲ | و سوگند به ماه چون از آن پیروی کند |
| وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۳ | و سوگند به روز چون روشنش دارد |
| وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۴ | و سوگند به شب چون فرو پوشد |
| وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۵ | و سوگند به آسمان و آنکه آن را برافراشت |
| وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۶ | و سوگند به زمین و آنکه آن را بگسترد |
| وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ۷ | و سوگند به نفس انسان و آنکه آن را سامان داد |
| فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۸ | آنگاه نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را در آن الهام کرد |
| قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۹ | به راستی هر کس که آن را پاکیزه داشت، رستگار شد |
| وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۱۰ | و به راستی نومید شد هر کس که آن را فرومایه داشت |
| كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۱۱ | قوم ثمود با طغیانش انکار پیشه کرد |
| إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۱۲ | آنگاه که شقاوت‌پیشه‌ترینشان برپا خاست |
| فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ۱۳ | حال آنکه پیامبر خدا به آنان گفته بود این شتر خداوند است، او و بهره آبش را رعایت کنید |
| فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۱۴ | سپس او را دروغ‌زن شمردند و آن [شتر] را پی کردند، آنگاه پروردگارشان آنان را به گناهشان، به یکسان نابود ساخت |
| وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ۱۵ | و از عاقبت کارش نترسد |