وصیت کرد مردی مال بسیارکه چون مردم برند این پیش مختار
که تا این را بدرویشان رساندکه مهتر مستحق را به بداند
چو بردند آن همه زر پیش مهتربقدر نیم جو برداشت زان زر
چنین گفت او که گر در زندگانیبداری این قدر آن مرد فانی
بدست خود بسی بودیش بهترکه بدهد این همه زر خاصه مهتر