شیخ رحمه گفت: ادب آنست در طعام خوردن، مبدأ به نمک که رسول عللم به علی گفت رض که: ای علی! چون طعام خواهی خورد، مبدأ به نمک کن، و چون خوردن به آخر رسد، ختم به نمک، که نمک شفای دردهاست وهفتاد درد و علّت از اندرون زایل کند. چون اصحاب بر سفره جمع شوند تا مقدم مبدأ نکند، اصحاب ابتدا نکنند. رسول عللم گفته است که: چون طعام خوری، به دست راست خور و آب نیز به دست راست بیاشام. و هر آنچه از دوستان خواهی گرفت، به دست راست گیر و چون چیزی به کسی دهی، به دست راست دهی که شیطان کارها به دست چپ کند و اگر آنچه میخورند ثرید باشد، باید که از میان کاسه نخورند. و اگر خرما باشد یا میوه، ثفل و استخوان آن بیندازد و در کف نگیرد و بر کنار طبق ننهد، متابعت سنّت را. و در وقت طعام خوردن، انگشت بلیسند، که رسول عللم گفته است که: انگشت بلیسید که ندانید که در کدام طعام برکت تعبیه است، و اگر طعام گرم باشد، نفخ مکنید که باد دمیدن در طعام برکت را زایل کند و بر سر سفره سخن نگوئید و تا خوان نهاده باشد برمخیزید. و چون نان پیش شما بنهادند، منتظر نان خورش مباشید که حق تعالی نان را گرامی کرده است. و بدانید که سرکه نان خورش پیغامبران پیش از من بوده است. و چون فارغ شوید دست بشوئید. که اگر کسی شب بخسبد و دست از شوخ طعام پاک نکرده باشد، اگر دردی و رنجی بوی رسد گو ملامت نفس خود کن. و خلال بکنید که خلال کردن از پاکی است و از پاکی ایمان تولّد کند. و ایمان مرد را به بهشت رساند و از تکلّف احتراز کنید که من و جملۀ پرهیزگاران اُمّتِ من از تکلّف دور باشیم و تا شما را به طعامی نخوانند، مروید، و اگر بروید فاسق باشید و حرام خورده باشید. و چون از طعام فارغ شوید، بگوئید: اَلْحَمدُلِلّه الَّذِی اَطْعَمَنا وَسَقانا وَجَعَلَنا مِنَ الْمُسْلِمین. و اگر مهمان کسی باشید، بگوئید: اَکَلَ طَعامَکُم الاَبْرارُ وَاَفْظَرِ عِنْدَکُمُ الصّائِمُونَ الاَخْیارُ وَصَلَّت عَلیکُمُ المَلائِکة. شیخ رحمه گفت: ادب صوفی آنست که چون طعام حلال خورد، بگوید: اَلْحَمدُلِلّهِ الَّذی بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصّالحاتُ، وَتُنْزِلُ الْبرکات. اَللّهمَ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَعَلی آلِ مُحمَّد. اَللهمَّ اَطْعِمْنا طَیِّباً، وَاسْتَعمِلْنا صالِحاً. و اگر طعام در شبهت باشد بگوید: اَلحَمدُ للّهِ عَلی کُلِّ حالٍ، اللهمَّ صَلِّ عَلی محمّدٍ وَعَلی آلِ محمّد وَلاتَجْعَلْهُ عَوْناً عَلی مَعْصِیَتِک. و در خوردن آن اندوهگین باشد و بعد از طعام، قُلْ هُوَاللّهُ اَحَدوَلاِیلاف قُرَیش برخواند و چون دست خواهد شست، اشنان و صابون به دست راست بگیرد و هر آنچه به خلال از دندانها بیرون کند بیندازد. وهر آنچه به زبان بیرون آورد بخاید و فرو برد.و در وقت نشستن، مسکینوار بنشیند. و اگر کسی او را به مهمانی خواند، سرباز نزند کبر و بزرگی را. و برود که آوردهاند که حسن علی رض به قومی فقرا بگذشت و ایشان در یوزه کرده بودند و میخوردند گفتند: ای پسر رسول خدای با ما موافقت کن، از اشتر فرود آمد و با ایشان موافقت کرد و گفت: اِنَّ اللّهَ لایُحِبُّ الْمُسْتَکْبِرینَ. و خوردن با یاران فاضلتر است از خوردن با عیال.