تو طوطی قفس را تا نمیرینخواهی رستن از بند اسیری
ترا چون در صف صورت کشیدندتو افتادی بدام ایشان بریدند
بمیر از لذت و ترک شکر کنچو سیمرغ از همه عالم گذر کن
اگر ترک از شکر گیری تو چون بازبه هندوستان روحانی رسی باز
وگرنه بر سر باطل بمانیچو کوری بی عصا در گل بمانی
همی غلطی چو مرغ سر بریدهبدست خویشتن شهپر بریده