بِسْـمِ ٱللّٰهِ ٱلـرَّحْمَنِ ٱلـرَّحِيمِ و باللّٰه التوفیق
الحمداللّٰه و الصلوه علی رسول اللّٰه ﷺ؛ و بعد قال اللّٰه سبحانه:
«قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ»۱ و قال رسول اللّٰه ﷺ: «سافروا تصحوا و تغنموا»۲ خلاصه موجودات و زبده مخلوقات، محبوب حضرت ربوبیت و مطلوب عالم صمدیت، تا جدار «لَعَمْرُکَ»۳، ولایت بخش «فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ»۴، آشنای «قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ»۵، یگانه «لست کاحدکم» در تلاطم امواج نبوت چنین گوهری به ساحل عبودیت انداخت که در کنار فهم هر صاحب دولت که افتد مقبل ازل و ابد گردد؛ «سافروا»: سفر کنید.
غلام آن صاحب نظر صاحب واقعهام که از راه حقیقت نظری کندو از حضرت ربوبیت استعانتی طلبد، تا به وقت مکاشفه معلوم او شود که سفر عوام دیگر است و سفر خواص دیگر و سفر خاص الخاص دیگر، و فایده هر سفر چیست، و ربح تجارت هر یک چند است.