قرآن کریمبه زبان فارسی

(۷) موعظه

الهی‌نامه — فریدالدین عطار نیشابوری
چنین گفتست آن دانندۀ پاککه هر کو در مُقامر خانۀ خاک
چنان در پاک بازی سر بر افراختکه هرچش بود با یک دیده در باخت
گرفته توبه کرد و نیز نشکستنه بر بیهوده چشمی داد از دست
بتوبه گرچه در پیش صف آیدولی چشم شده کی با کف آید
عزیزا هر دمی کز دل برآریکه آن بی ذکر حق ضایع گذاری
چو چشمی دان که در می‬بازی آن راتدارک کی توان کرد این زیان را
مده ازدست چیزی را که از عزنیاید نیز با دست تو هرگز