جهان معرفت دریای عرفانامیرالمؤمنین عثمان عفّان
حیابحریست كورا پاو سر نیستولی دروی بجز عثمان گهر نیست
كسی در صحبت قرآن همیشهحیا چون نبودش پیوسته پیشه
دلش در علم و تقوی عالمی پاكنبی را و ُنبی را همدمی پاك
نكویی با پیمبر بی عدد كردبسی در ساعة العسرش مدد كرد
بدامادی پیمبر بر گزیدشمكن ردّش چو پیغمبر گزیدش
چو او مقبول قرآن و رسولستترا گر نیست مغزت بر فضولست
چنان آن گوهر پاكش صفا داشتكه در دریای قرآن آشنا داشت
دل پاكش چو جان پاك در باختبپاكی با كلام پاك در ساخت
بهر حرفی كه از قرآن بخواندیز سرّش صدورق از جان بخواندی
ولی تا یك ورق از جان گرفتیجهانی علم از جانان گرفتی
بمعنی حرف او بودی جهانیز كاف و نون ترا این بس نشانی
جهانی چون زهر حرفی درون داشتببین تا وسعت جان چند و چون داشت
ز یك یك نقطۀ قرآن چنان بودكه نقطه نقطه چشمش خون فشان بود
ز هر نقطه كه در اسرار میگشتبگرد نقطه چون پرگار میگشت
چو عثمان كرد آن بنیاد آغازثواب جمله میگردد بدو باز