سپهر معرفت خورشید انورامیرالمؤمنین كرّار صفدر
امام مطلق ارباب بینشبدانش آفتاب آفرینش
چو او شیر حق آمد داغ حق داشتبمردی و جوانمردی سبق داشت
اسد چون خانۀ خورشید باشدعلی كالشمس ازو جاوید باشد
چو اصل اهل بیت افتاد حیدربلی بایست شهر علم رادر
چو شهر علم دین پیغمبر آمداگر بابیست آن را حیدر آمد
چو بیت آفتاب ذوالجلالستگرش شیر خدا خوانی حلالست
چنین گفت او كه در دین حق تعالیمرادادست در علم آن كمالی
كه گردرباء بسم اللّه ز اسراركنم تضیف بیش از ده شتروار
بهر حرف از كلام صانع پاككنم هر دم هزاران معنی ادراك
چو دنیا را طلاقی داد جانشمگر انگشتری ماند از آنش
خداوندش یكی سایل فرستادكه آمد در نمازش پیش، استاد
كه در دین تو دنیا بند جانستتو میدانی كه این خاتم از آنست
چو شد زین سرّ عالی سرفراز اوبسایل داد خاتم در نماز او
نمازش را چو خاتم در نگنجیدبجز حق ذرّهیی هم درنگنجید
نمازش چون حضوری معتبر داشتكی از پیكان برون كردن خبر داشت
كسی كو در حقیقت تشنه جانستكه كلّی سیر از كار جهانست
اگر آبیش میباید كه جان خوردز دست ساقی كوثر توان خورد
عزیزی كو دو چشم راه بین داشتسه روح ازچاریار راستین داشت
ترا از زهر بدعت گر گزندستهمین تریاق اربع سودمندست