احمد حنبل امام عصر بودشرح فضل او برون از حصر بود
چون ز درس علم صافی آمدیزود پیش بشر حافی آمدی
گر کسی در پیش بشرش یافتیدر ملامت کردنش بشتافتی
گفت آخر تو امام عالمیاز توداناتر نخیزد آدمی
هر که میگوید سخن مینشنویپیش این سر پا برهنه میروی
احمد حنبل چنین گفتا که منگوی بر دم در احادیث و سنن
علم من به زو بدانم نیک نیکاو خدا را به ز من داند ولیک
ای ز بی انصافی خود بیخبریک زمان انصاف ره بینان نگر