گفت آن دیوانه را مردی عزیزچیست این عالم بگو و این خانه نیز
گفت هست این عالم پر نام وننگهمچو نخلی بسته از صد گونه رنگ
گر بدست آن نخل را مالد کسیآن همه یک موم گردد بیشکی
چون همه مومست و دیگر چیز نیستوانکه چندین رنگ آن خود نیز نیست
چون یکی باشد همه نبود دوئیهم منی برخیزد اینجا هم توئی