خواجۀ اول که اول یار اوستثانی اثنین اذهما فی الغار اوست
صدر دین صدیق اکبر قطب حقدر همه چیز از همه برده سبق
هرچه حق از بارگاه کبریاریخت در صدر شریف مصطفی
آن همه در سینۀ صدیق ریختلاجرم تا بود از او تحقیق ریخت
چون دو عالم را بیکدم درکشیدلب ببست از سنگ خوشدم در کشید
سر فرو بردی همه شب تا بروزنیمشب هوئی برآوردی بسوز
هوی او تا چین برفتی مشکبارمشک کردی خون آهوی تتار
ز آن سبب گفت آفتاب شرع و دینعلم باید جست ازاینجا تا بچین
سنگ از آن بودی بحکمت در دهانشتا بسنگ و هنک هو کردی زبانش
نی که سنگش بر زبان بگرفت راهتا نگوید هیچ نامی جز اله
سنگ باید تا پدید آرد وقارمردم بی سنگ کی آید بکار
چون عمر موئی بدید از قدر اوگفت کاش آن مویمی بر صدر او
چون تو کردی ثانی اثنینش قبولثانی اثنین او بود بعد از رسول