آن بلال صدق در بانگ نماز حی را هی همی‌خواند از نیاز
تا بگفتند ای پیمبر نیست راست این خطا اکنون که آغاز بناست
ای نبی و ای رسول کردگار یک مؤذن کو بود افصح بیار
عیب باشد اول دین و صلاح لحن خواندن لفظ حی عل فلاح
خشم پیغمبر بجوشید و بگفت یک دو رمزی از عنایات نهفت
کای خسان نزد خدا هی بلال بهتر از صد حی و خی و قیل و قال
وا مشورانید تا من رازتان وا نگویم آخر و آغازتان
گر نداری تو دم خوش در دعا رو دعا می‌خواه ز اخوان صفا