خواجۀ در نزع جمعی را بخواستگفت كار من كنید ای جمع راست
هر یكی را كار دیگر راست كردحاجتی از هر كسی درخواست كرد
چون ز عمر خود نمی‌دید او امانزود زود آن حرف میگفت آن زمان
بود بر بالین او شوریدۀگفت تو كوری نداری دیدۀ
آن ثریدی را كه تو در كل حالدر شكستی مدت هفتاد سال
چون براری آنهمه در یك زمانهین فرو كن پای و جان ده زود جان
در چنین عمری دراز ای بی هنرتو كجا بودی كنونت شد خبر
جملۀ عمرت چنین بودست كاروین زمان هم درحسابی و شمار
می بمیری خنده زن چون شمع میرزین بشولش تا كی آخر جمع میر