دیر میآمد یكی از آب بازصوفیان كرده زفان در وی دراز
بوسعید مهنه گفت ای مردمانآب چون آرد فلانی این زمان
زانكه آب خوش كه آن روزی ماستدرنیامد تا شدی این كار راست
چون درآید بركشد آن آب مردچون توان بیوقت هرگز آب خورد
حكم او راست و نگهدار اوست بسدر نگهداری نكوكار اوست بس