بلعمی كو مرد عهد خویش بودچارصد سالش عبادت بیش بود
كرده بود او چار صد پاره كتابجمله در توحید و در رفع حجاب
چارصد روز و شبش در یك سجودغرقه كرده بود دریای وجود
یك شب از شبها شبی بس سهمگینروی خود برداشت از خاك زمین
صد دلیل نفی صانع بیش گفتشمع گردون را خدای خویش گفت
روی خویش آورد سوی آفتابسجده كردش صار كلب من كلاب
عقل چون از حد امكان بگذردبلعمی گردد زایمان بگذرد
عقل در حد سلامت بایدتفارغ از مدح و ملامت بایدت
گرتو عقل ساده می‌یابی ز خویشاز چنان صد عقل دم بریده بیش
گر چه عقلت ساده باشد بی نظاملیك مقصود تو گرداند تمام
دورتر باشد چنین عقل از خطروی عجب مقصود یابد زودتر