آب بسیار آن یكی در شیر كردحق تعالی گاو را تقدیر كرد
چون بیامد سر بسوی آب بردتا كه دم زد گاو را سیلاب برد
هرچه او صد باره گرد آورده بودجمله در یكبار آبش برده بود
آب چون بر شیر بیش از پیش كردجمع كرد و گاه را در پیش كرد
هركه او یكدم ز مرگ اندیشه داشتچون تواند ظلم كردن پیشه داشت
چون براندیشم ز مردن گاه گاهعالمم بر چشم می‌گردد سیاه
لیك وقتی هست كز شادی مرگپای میكوبم ز سر سبزی چو برگ
زانكه میدانم كه آخر جان پاكباز خواهد رست از زندان خاك