| وَ مِنْ وَصِية لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از وصیت های آن حضرت است |
| وَصّى بِها جَيْشاً بَعَثَهُ اِلَى الْعَدُوِّ | به هنگامی که لشگری را به سوی دشمن فرستاد این وصیت فرمود |
| فَاِذا نَزَلْتُمْ بِعَدُوٍّ اَوْ نَزَلَ بِكُمْ، فَلْيَكُنْ مَعَسْكَرُكُمْ فى قُبُلِ | چون بر دشمن وارد شدید یا دشمن بر شما وارد شد، باید لشگرگاه شما در |
| الاَْشْرافِ، اَوْ سِفاحِ الْجِبالِ، اَوْ اَثْناءِ الاَْنْهارِ، كَيْما يَكُونَ لَكُمْ | محلّی بلند، یا دامنه کوهها، یا بین رودها قرار گیرد، تا شما را مدد |
| رِدْءًا، وَ دُونَكُمْ مَرَدًّا. وَ لْتَكُنْ مُقاتَلَتُكُمْ مِنْ وَجْه واحِد اَوِ اثْنَيْنِ. | باشد، و مانعی پیش رویتان برای برگرداندن شرّ دشمن. جنگ شما باید از یک طرف یا دو طرف باشد. |
| وَ اجْعَلُوا لَكُمْ رُقَباءَ فى صَياصِى الْجِبالِ وَ مَناكِبِ الْهِضابِ، | و بر قله کوهها و فراز تپّه ها نگهبانانی بگمارید، |
| لِئَلاّ يَأْتِيَكُمُ الْعَدُوُّ مِنْ مَكانِ مَخافَة اَوْ اَمْن. وَ اعْلَمُوا اَنَّ مُقَدِّمَةَ | تا دشمن از نقطه خطر یا محلی که مورد اطمینان شماست به شما حمله نکند. بدانید مقدمه لشگر |
| الْقَوْمِ عُيُونُهُمْ، وَ عُيُونَ الْمُقَدِّمَةِ طَلائِعُهُمْ. وَ اِيّاكُمْ وَ التَّفَرُّقَ، فَاِذا | دیده بانان دشمن اند، و دیده بانانْ جاسوسان ارتش اند. از پراکندگی و تفرقه بپرهیزید، هرگاه |
| نَزَلْتُمْ فَانْزِلُوا جَميعاً، وَ اِذَا ارْتَحَلْتُمْ فَارْتَحِلُوا جَميعاً، وَ اِذا | فرود آیید همگان فرود آیید، و زمانی که کوچ کنید همه کوچ نمایید، و چون |
| غَشِيَكُمُ اللَّيْلُ فَاجْعَلُوا الرِّماحَ كِفَّةً، وَ لاتَذُوقُوا النَّوْمَ اِلاّ غِراراً | شب فرا رسد نیزه ها را گرداگرد خود نگاه دارید، خوابتان اندک باشد |
| اَوْ مَـضْـمَـضَـةً. | یا همانند مضمضه آب در دهان. |