| وَ مِنْ وَصِيَّة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ | از وصیت های آن حضرت است |
| لِلْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلامُ، لَمّا ضَرَبَهُ ابْنُ مُلْجَم لَعَنَهُ اللّهُ | به حسن و حسین علیهماالسّلام وقتی که ابن ملجم لعنة اللّه علیه به او ضربت زد |
| اُوصيكُما بِتَقْوَى اللّهِ، وَ اَنْ لاتَبْغِيَا الدُّنْيا وَ اِنْ بَغَتْكُما، | شما را به تقوای الهی سفارش می نمایم، و اینکه دنیا را مجویید گرچه دنیا شما را بجوید، |
| وَ لاتَأْسَفا عَلى شَىْء مِنْها زُوِىَ عَنْكُما. وَ قُولا بِالْحَقِّ، وَ اعْمَلا | و بر آنچه از دنیا از دستتان رفته متأسّف نباشید. حق بگویید، و برای ثواب |
| لِلاَْجْرِ. وَ كُونا لِلظّالِمِ خَصْماً، وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً. | الهی بکوشـید. دشـمن سـتمگر و یـار سـتمدیده باشـید. |
| اُوصيكُما وَ جَميعَ وَلَدى وَ اَهْلى وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتابى بِتَقْوَى اللّهِ، | شما و همه فرزندان و خاندانم و هر که این وصیتم به او می رسد را به تقوای الهی، |
| وَ نَظْمِ اَمْرِكُمْ، وَ صَلاحِ ذاتِ بَيْنِكُمْ، فَاِنّى سَمِعْتُ جَدَّكُما | و نظم در زندگی، و اصلاح بین مردم سفارش می کنم، چرا که از جد شما |
| صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ: «صَلاحُ ذاتِ الْبَيْنِ اَفْضَلُ مِنْ عامَّةِ | (صلّی اللّه علیه وآله) شنیدم می فرمود: «اصلاح ذات البین از عموم |
| الصَّلاةِ وَ الصِّيامِ». | نماز و روزه بهتر است». |
| اللّهَ اللّهَ فِى الاَْيْتامِ، فَلاتُغِبُّوا اَفْواهَهُمْ، وَ لايَضيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ. | خدا را خدا را درباره یتیمان، آنان را گاهی سیر و گاهی گرسنه مگذارید، مباد که در کنار شما تباه شوند. |
| وَ اللّهَ اللّهَ فى جيرانِكُمْ، فَاِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ، ما زالَ يُوصى بِهِمْ | خدا را خدا را در رابطه با همسایگان، که مورد سفارش پیامبر شمایند، پیوسته به آنان سفارش داشت |
| حَتّى ظَنَنّا اَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ! وَ اللّهَ اللّهَ فِى الْقُرْآنِ، لايَسْبِقْكُمْ بِالْعَمَلِ | تا جایی که گمان بردیم میراث برشان خواهد ساخت! خدا را خدا را درباره قرآن، نیاید که دیگران در عمل به آن |
| بِهِ غَيْرُكُمْ. وَاللّهَ اللّهَ فِى الصَّلاةِ، فَاِنَّها عَمُودُ دينِكُمْ. وَاللّهَ اللّهَ | از شما پیشی جویند. خدا را خدا را درباره نماز، که نماز عمود دین شماست. خدا را خدا را |
| فى بَيْتِ رَبِّكُمْ، لاتُخَلُّوهُ ما بَقيتُمْ، فَاِنَّهُ اِنْ تُرِكَ لَمْ تُناظَرُوا. | درباره خانه پروردگارتان، تا وقتی هستید آنجارا خالی مگذارید، که اگر خالی گذاشته شود از کیفر حق مهلت نیابید. |
| وَ اللّهَ اللّهَ فِى الْجِهادِ بِاَمْوالِكُمْ وَ اَنْفُسِكُمْ وَ اَلْسِنَتِكُمْ فى | خدا را خدا را در باره جهاد با اموال و جان و زبانتان در |
| سَبيلِ اللّهِ. وَ عَلَيْكُمْ بِالتَّواصُلِ وَ التَّباذُلِ، وَ اِيّاكُمْ وَ التَّدابُرَ | راه خدا. بر شما باد به پیوند با هم و بخشش مال به یکدیگر، و بپرهیزید از دوری |
| وَ التَّقاطُعَ. لاتَتْرُكُوا الاَْمْرَ بِالْمَعْرُوفِ، وَ النَّهْىَ عَنِ الْمُنْكَرِ، فَيُوَلّى | و قطع رابطه با هم. امر به معروف و نهی از منکر را وانگذارید، که بدکارانتان |
| عَلَيْكُمْ اَشْرارُكُمْ، ثُمَّ تَدْعُونَ فَلا يُسْتَجابُ لَكُمْ. | بر شـما مسـلّط شوند، آن گاه دعـا کنید و به اجابـت نرسـد. |
| - ثُمَّ قالَ: - يا بَنى عَبْدِالْمُطَّلِبِ، لا اُلْفِيَنَّكُمْ تَخُوضُونَ دِماءَ | سپس فرمود: ای فرزندان عبدالمطّلب، نیابم شما را که به بهانه کشته شدن من در خون |
| الْمُسْلِمينَ خَوْضاً تَقُولُونَ: قُتِلَ اَميرُ الْمُؤْمِنينَ! قُتِلَ اَميرُ الْمُؤْمِنينَ! | مسلمانان فرو افتید و گویید: امیرالمؤمنین کشته شد، امیرالمؤمنین کشته شد! |
| اَلا، لا يُقْتَلَنَّ بى اِلاّ قاتِلى. | معلومتان باد که فقط قاتلم باید قصاص شود. |
| اُنْظُرُوا اِذا اَنَا مِتُّ مِنْ ضَرْبَتِهِ هذِهِ فَاضْرِبُوهُ ضَرْبَةً بِضَرْبَة، | ملاحظه نمایید هرگاه من از این ضربت او از دنیا رفتم تنها او را یک ضربت بزنید، |
| وَ لاتُمَثِّلُوا بِالرَّجُلِ، فَاِنّى سَمِعْتُ رَسُولَ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ | و گوش و بینی و اعضای او را قطع مکنید، که من از رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله |
| يَقُولُ: «اِيّاكُمْ وَ الْمُثْلَةَ وَ لَوْ بِالْكَلْبِ الْعَقُورِ». | شنیدم می فرمود: «از مُثله کردن دوری کنید هرچند درباره سگ گازگیرنده باشد». |