به نام خداوند بخشنده مهربان
خدایا مارا در سرایی نشیمن داده‌ای که با فریبش بر سر راه ما چاه‌هاکنده، و ما را با دست‌هایِ مرگ در دام‌های افسونِ خود فرو آویخته است، از بدسگالیِ خدعه‌هایش به تو پناه می‌آورم و از فریفته شدن به‌آرایشِ زیورهایش چنگ در دامن تو می‌زنم، چرا که او خواهندگانش را نابودکننده و فرود آمدگانش را تباهی کشاننده است، فرا گرفته به آسیبها و آکنده از رنج و سختی‌ها است.
اِلـهي فَزَهِّدْنا فيها وَسَلِّمْنا مِنْها بِتَوْفيقِكَ وَعِصْمَتِكَ وَانْزَعْ عَنّا جَلابيبَ مُخالَفَتِكَ وَتَوَلَّ اُمُورَنا بِحُسْنِ كِفايَتِكَ وَاَوْفِرْ مَزيدَنا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَاَجْمِلْ صِلاتِنا مِنْ فَيْضِ مَواهِبِكَ وَاَغْرِسْ في اَفْئِدَتِنا اَشْجارَ مَحَبَّتِكَ وَاَتْمِمْ لَنا اَنْوارَ مَعْرِفَتِكَ وَاَذِقْنا حَلاوَةَ عَفْوِكَ وَلَذَّةَ مَغْفِرَتِكَ وَاَقْرِرْ اَعْيُنَنا يَوْمَ لِقائِكَ بِرُؤْيَتِكَ وَاَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيا مِنْ قُلُوبِنا كَما فَعَلْتَ بِالصّالِحينَ مِنْ صَفْوَتِكَ وَالاَبْرارِ مِنْ خاصَّتِكَ، بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ وَيا اَكْرَمَ الاَكْرَمينَ.
خدایا ما را در این سرایِ سپنج زهد و پارسایی بخش، و به توفیق و نگه‌داریت از گزند آن سلامت دار، و جامه‌های نافرمانی از برِ ما بیرون آر، و کارهای ما را به شایستگی نیکو سرپرستی فرما، و افزونیِ بهره ما را از گشایشِ رحمتت فراوانتر کن، و اِنعامِ ما را از بخششِ عطاهایت نیکوتر گردان، و نهال‌هایِ دوستی‌ات را در باغِ دل‌های ما بنشان، و انوارِ شناسایی‌ات را بر ما به حدّ کمال رسان، و شیرینیِ بخشایش و لذّت آمرزشت را بما بچشان، و چشم‌هایِ ما را در روزِ لقا به دیدارت روشن گردان، و دوستیِ این جهان را از دل‌های ما بیرون ران، همان‌گونه که با نیکوکارانی برگزیده‌ات و نیکان ویژه درگاهت رفتار فرموده‌ای، به مهربانیت ای مهربانترین مهربانان، و بزرگوارترین بزرگواران.