به نام خداوند بخشنده مهربان
خداوندا، ای پناه پناهندگان و ای پناهگاهِ پناه‌آوران و ای رهاننده نیست شوندگان وای نگه‌دارنده بی‌نوایان و ای بخشاینده بی‌چارگان و ای اجابت کننده درماندگان و ای گنجینهِ نیازمندان و ای جبران کننده شکستگان و ای منزلگاهِ از همه بریدگان و ای یاری کننده ناتوانان، و ای پناه دهنده ترسندگان و ای فریادرسِ مستمندان وای پناهگاهِ پناهندگان، اگر من در پناهِ ارجمندیِ تو جای نگیرم به که پناه برم، و اگر به توانایی تو پناه نیاورم پس به که پناهنده شوم.
وَقَدْ اَلْجَاَتْنِي الذُّنُوبُ اِلى التَّشَبُّثِ بِاَذْيالِ عَفْوِكَ وَاَحْوَجَتْنِى الْخَطايا اِلَى اسْتِفْتاحِ اَبْوابِ صَفْحِكَ وَدَعَتْنِى الاِساءَةُ اِلَى الاِناخَةِ بِفِناءِ عِزِّكَ وَحَمَلَتْنِى الَمخافَةُ مِنْ نِقْمَتِكَ عَلَى الَّتمَسُّكِ بِعُرْوَةِ عَطْفِكَ وَما حَقُّ مَنِ اعْتَصَمَ بِحَبْلِكَ اَنْ يُخْذَلَ وَلا يَليقُ بِمَنِ اسْتَجارَ بِعِزِّكَ اَنْ يُسْلَمَ اَوْ يُهْمَلَ.
گناهانم مرا وادار کرده که دست به دامان بخشش تو زنم،و لغزش‌هایم ناچارم نموده که از درهای بخششِ تو گشایش بخواهم. بدکاریم برآن داشته که به آستانه بزرگواری تو بار فرو نهم، و ترسِ از انتقام تواَم وادار نموده که ریسمانِ مهر تو را دستاویزِ خود کنم. سزایِ آن که چنگ برشته دوستی تو زند این نیست که خوار گردد، و شایسته آن که به عزّتِ تو پناه آورد این نیست که واگذار شود یا بیهوده ماند.
اِلـهي فَلا تُخْلِنا مِنْ حِمايَتِكَ وَلا تُعْرِنا مِنْ رِعايَتِكَ وَذُدْنا عَنْ مَوارِدِ الْهَلَكَةِ فَاِنّا بِعَيْنِكَ وَفي كَنَفِكَ وَلَكَ اَسْاَلُكَ بِاَهْلِ خاصَّتِكَ مِنْ مَلائِكَتِكَ وَالصّالِحينَ مِنْ بَرِيَّتِكَ اَنْ تَجْعَلَ عَلَيْنا واقِيَةً تُنْجينا مِنَ الْهَلَكاتِ وَتُجَنِّبُنا مِنَ الاْفاتِ وَتُكِنُّنا مِنْ دَواهِي الْمُصيباتِ وَاَنْ تُنْزِلَ عَلَيْنا مِنْ سَكينَتِكَ وَاَنْ تُغَشِّيَ وُجُوهَنا بانوارِ مَحَبَّتِكَ وَاَنْ تُؤْوِيَنا اِلى شَديدِ رُكْنِكَ وَاَنْ تَحْوِيَنا في اَكْنافِ عِصْمَتِكَ بِرَأفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
خداوندا مارا از پشتیبانی‌ات بی‌بهره مساز و از سرپرستی‌ات ناامید مگردان و از مهلکه‌ها دور فرما، که ما زیرِ نظر و حمایتِ تو و از آنِ توایم، به حقّ برگزیدگانِ درگاهت: از فرشتگان و بندگانی نیکت از تو درخواست می‌کنم که برما نگهبانی به گماری که ما را از نابودی رهایی دهد و از آسیبها دور دارد و از سختیِ مصیبت‌ها در پناه گیرد، و هم‌چنین درخواست دارم که آرامشت را بر دل‌هایِ ما فرود آری وچهره‌هایِ ما را با روشنی‌های محبّتت فرو‌پوشانی و ما را در پایگاهِ استوار خود جای دهی و در پناهِ عصمتِ خویش‌گیری، به مهر و بخششت، ای مهربانترین مهربانان.
اَلخامِسَةُ عَشَر مُناجاتُ الزّاهِديـنَ
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
اِلـهي اَسْكَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ مَكْرِها وَعَلَّقَتْنا بِاَيْدِي الْمَنايا في حَبائِلِ غَدْرِها فَاِلَيْكَ نَلْتَجِيءُ مِنْ مَكائِدِ خُدَعِها وَبِكَ نَعْتَصِمُ مِنَ الاْغْتِرارِ بِزَخارِفِ زينَتِها فَاِنَّهَا الْمُهْلِكَةُ طُلاّبَهَا الْمُتْلِفَةُ حُلاّلَهَا الْمحْشُوَّةُ بِالاْفاتِ الْمَشْحُونَةُ بِالنَّكَباتِ.