به نام خداوند بخشنده مهربان
خدایا گناهان، جامهِ‌خواری برمن پوشانیده و دوری از تو، لباسِ بینوایی بر قامتم افکنده و جنایتِ بزرگم دل مرده‌ام ساخته، تو دلم به بازگشتِ به سویت زنده‌گردان. ای امید و مقصودِ من و ای مطلوب و آرزوی من، به عزّتت سوگند برای گناهانم جز تو بخشنده‌ای نمی‌یابم و برای شکست‌هایم جز تو جبران کننده‌ای نمی بینم، پس با زاری به درگاهت فروتنی کرده و با خواری به آستانت روی آورده‌ام اگر تو مرا از درگاهت برانی در پناه که جای گیرم واگر تو مرا از پیشگاهت باز گردانی به که پناه برم، پس آه از شرمساری و رسوایی من و وای از زشت کرداری وگنه‌کاری من.
اَسْاَلُكَ يا غافِرَ الذَّنْبِ الْكَبيرِ وَيا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسيرِ اَنْ تَهَبَ لي مُوبِقاتِ الْجَرائِرِ وَتَسْتُرَ عَلَيَّ فاضِحاتِ السَّرائِرِ وَلا تُخْلِني في مَشْهَدِ الْقِيامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَغَفْرِكَ وَلا تُعْرِني مِنْ جَميلِ صَفْحِكَ وَسَتْرِكَ.
ای بخشنده گناهِ بزرگ و ای جبران کنِ استخوانِ شکسته از تو درخواست می‌کنم که گناهان بی‌اندازه‌ام را ببخشی و اسرار رسوا کننده‌ام را بپوشانی و در عرصه گرم رستاخیز از سردی عفو و آمرزشت بی‌بهره‌ام نداری و از جامه زیبای بخشایش و پرده پوشیت برهنه نگذاری.
اِلـهي ظَلِّلْ عَلى ذُنُوبي غَمامَ رَحْمَتِكَ وَاَرْسِلْ عَلى عُيُوبي سَحابَ رَأفَتِكَ.
خدایا از ابرِ رحمتت برگناهانم سایه انداز و سِحاب رأفتت را بپوششِ عیب‌هایم نازل ساز.
اِلـهي هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الاْبِقُ اِلاّ اِلى مَوْلاهُ اَمْ هَلْ يُجيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ اَحَدٌ سِواهُ
خدایا آیا بنده گریزپای به سویِ کسی جز مولایش باز میگردد؟ و یا از خشم مولی کسِ دیگری جز او پناهش میدهد؟
اِلـهي اِنْ كانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَاِنّي وَعِزَّتِكَ مِنَ النّادِمينَ، وَاِنْ كانَ الاِسْتِغْفارُ مِنَ الْخَطيـئَةِ حِطَّةً فَاِنّي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرينَ، لَكَ الْعُتْبى حَتّى تَرْضى.
خدایا اگر پشیمانی از گناه توبه است به بزگواریت سوگند من پشیمانم.و اگر طلبِ آمرزش از گناه موجبِ ریزش خطا است من از آمرزش خواهانم، برعتبه و پیشگاهت روی آرم تا خشنود گردی
اِلـهي بِقُدْرَتِكَ عَلَيَّ، تُبْ عَلَيَّ وَبِحِلْمِكَ عَنّىِ، اعْفُ عَنّي وَبِعِلْمِكَ بي اَرْفِقْ بي.
خدایا به تواناییت بر من، توبه‌ام را به پذیر و به بردباریت با من، از من درگذر و به دانشت درباره‌ی من، بامن به نرمی و مدارا رفتار فرما.
اِلـهي اَنْتَ الَّذي فَتَحْتَ لِعِبادِكَ باباً اِلى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ فَقُلْتَ «تُوبُوا اِلَى اللهِ تَوْبَةً نَصُوحاً» فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ.
خدایا تو دری از بخشایش خود بر روی بندگانت گشودی و نامش را توبه نهادی وفرمودی: تُوبُوا اِلَى اللهِ تَوْبَةً نَصُوحاً(به سوی خدا بازگشت کنید بازگشتی خالص وبی‌آلایش)پس عذر آن که از در آمدن به این در کوتاهی کرده چیست؟
اِلـهي اِنْ كانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ.
خدایا اگر گناه از بنده‌ات زشت و ناپسند است عفو و بخشش از تو شایسته و خوشایند است.
خدایا گر گنه از بنده زشت است زتو عفو وکرم نیکو سرشت است
اِلـهي ما اَنَا بِاَوَّلِ مَنْ عَصاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ، وَتَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ، يا مُجيبَ الْمُضْطَرِّ، يا كاشِفَ، الضُّرِّ يا عَظيمَ الْبِرِّ يا عَليماً بِما فِي السِّرِّ يا جَميلَ السِّتْرِ، اِسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ اِلَيْكَ وَتَوَسَّلْتُ بِجَنابِكَ وَتَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ، فَاسْتَجِبْ دُعائي وَلا تُخَيِّبْ فيكَ رَجائي وَتَقَبَّلْ تَوْبَتي وَكَفِّرْ خَطيـئَتي بِمَنِّكَ وَرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
خدایا من نخستین کس نیستم که نافرمانیت کرد و تو از او درگذشتی و خواستارِ نیکی‌ات شد و تو بر او بخشیدی.ای فریادرسِ درمانده و پریشان و ای برطرف کننده بدحالی و زیان، ای دارندۀ بزرگ احسان و ای دانای رازِ پنهان، ای نیکو پرده پوش، از بخشش و بزرگواریت درخواستِ گذشت دارم و دست به دامان مهربانی و بخشایش تو زده‌ام، پس درخواستم را اجابت کن و امیدم را ناامید مگردان و بازگشتم را به پذیر و از گناهانم به بخشش و مهربانیت درگذر، ای مهربانترین مهربانان
اَلثّاِنيَةُ مُناجاتُ الشّاكيـنَ
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
اِلـهي اِلَيْكَ اَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ اَمّارَةً وَاِلَى الْخَطيئَةِ مُبادِرَةً، وَبِمَعاصيكَ مُولَعَةً، وَلِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً، تَسْلُكُ بي مَسالِكَ الْمَهالِكِ وَتَجْعَلُني عِنْدَكَ اَهْوَنَ هالِك، كَثيرَةَ الْعِلَلِ، طَويلَةَ الاَمَلِ اِنْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعُ، وَاِنْ مَسَّهَا الْخَيْرُ تَمْنَعُ مَيّالَةً اِلَى اللَّعِبِ وَالَلَّهْوِ مَمْلُؤةً بِالْغَفْلَةِ وَالسَّهْوِ تُسْرِ عُ بي اِلَى الْحَوْبَةِ وَتُسَوِّفُني بِالتَّوْبَةِ.